จื่อเฉินเดิมทีวางแผนจะสู้แบบรวบรัดกับศิษย์พี่ศิษย์น้องอีกสี่คน กำจัดมังกรดำ จากนั้นจึงค้นหาร่างศพของมังกรดำแล้วรีบถอนตัว
ไม่คาดคิดว่าทุกอย่างจะพลิกผันเกินคาด
มังกรดำแข็งแกร่งเกินไป ทำให้การต่อสู้ของพวกนางยืดเยื้ออย่างหนัก แล้วเจ้าเมืองนครโบราณมังกรดำเฉินเจิ้นก็ปรากฏตัวขึ้นอีก
“มีจักรพรรดิยุทธ์มา แถมยังอยู่ในขั้นที่สี่เป็นอย่างน้อย พวกเราไม่อาจต้านทานได้ รีบถอนตัวเถอะ!”
แววตาของจื่อเฉินวาบขึ้น นางตัดสินใจในทันที
แม้พวกนางจะเป็นศิษย์ของนิกายกระบี่อู่เลี่ยง แต่ที่นี่คือหุบเขามังกรดำ อีกฝ่ายคือจักรพรรดิยุทธ์ จะเป็นศัตรูหรือมิตรก็ยังไม่แน่ชัด ทางที่ดีควรถอยออกไปก่อน
“ตกลง!”
ทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน
ฟุ่บ!
ฟุ่บ!
ฟุ่บ!
พวกเขาทั้งห้าทะยานขึ้นฟ้า หมายจะจากไปโดยเร็ว
แต่ในขณะนั้นเอง แววตาของเฉินเจิ้นพลันวาววับ แสงดาบคมกริบตวัดลงมาทางพวกเขาทั้งห้า
“ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ออกไปโดยไม่ผ่านข้า!”
น้ำเสียงของเฉินเจิ้นเย็นยะเยือก
ตูมม!
แสงมีดตวัดฟาดใส่ผนังเขาห่างออกไปจนแตกกระจาย ส่งแรงสะท้อนบีบให้พวกจื่อเฉินต้องถอยกลับมา
สีหน้าของพวกเขาทั้งหมดเต็มไปด้วยความโกรธขึง
“เฉินเจิ้น! พวกเราเป็นศิษย์แห่งนิกายกระบี่อู่เลี่ยง เจ้ากล้าหยุดเรารึ?!”
ศิษย์ชายคนหนึ่งกล่าวเสียงเย็นชา
“นิกายกระบี่อู่เลี่ยงงั้นหรือ?” เฉินเจิ้นหัวเราะเยาะออกมา “แล้วอย่างไร? ข้าพูดแล้วว่า ใครคิดจะเคลื่อนไหว—ตาย!”
เขาไม่มีทีท่าจะเกรงใจนิกายกร
