ครืนนน!
ทั่วทั้งหุบเขาอบอวลไปด้วยกลิ่นอายมารและพลังปราณแท้
ขณะซูเฉินกำลังฝึกฝน พวกจื่อเฉินก็กำลังต่อสู้กับมังกรดำอย่างดุเดือดถึงขีดสุด
เหล่าอสูรใต้อาณัติมังกรดำถูกสังหารโดยพวกจื่อเฉินไปนับสิบ
ทั่วหุบเขาเต็มไปด้วยซากศพ กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปทั่ว
กลิ่นเลือดยิ่งกระตุ้นโทสะของมังกรดำจนดวงตาแดงก่ำ สายตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แสงมารดำตวัดวูบไหว พุ่งเข้าหาพวกจื่อเฉินอย่างบ้าคลั่ง
สถานการณ์ของพวกนางเริ่มตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
เพราะมังกรดำแข็งแกร่งเกินไป ไม่เพียงพลังฝึกปรือแตะถึงจุดสูงสุดของขอบเขตราชันย์อสูร ยังชำนาญในเวทมารทรงพลังนับไม่ถ้วน
สิ่งที่ทำให้จื่อเฉินเคร่งเครียดยิ่งขึ้น คือการที่นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังอีกหลายสายใกล้เข้ามาแต่ละสายไม่ด้อยกว่ามังกรดำเลย
พวกมันคือราชันย์อสูรจากหุบเขามังกรดำ!
ทั้งหมดล้วนถูกเสียงสังหารในหุบเขานี้ดึงดูดมา
“เราต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุด หากราชันย์อสูรเหล่านั้นมาถึงพร้อมกัน พวกเราคงยากจะถอนตัว!”
จื่อเฉินเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
“รับทราบ!”
ศิษย์ทั้งสี่แห่งนิกายกระบี่อู่เลี่ยงต่างพยักหน้าเป็นหนึ่งเดียว ดวงตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
ต้องสู้สุดชีวิต!
ตูมม!
แต่ในขณะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งที่เปล่งแสงเจิดจ้าดั่งตะวัน ก็ปรากฏจากความว่างเปล่า
แสงกระบี่ที่คมกริบพลันฉีกฟ้าฉีกดิน แฝงไว้ด้วยเจตนาฆ่ามหาศาล พุ่งตรงใส่กลุ่มราชันย์อสูร!
“สารเลว! เฉินเจิ้น เจ้าจะทำอะไร?”
“นครโ
