บราณมังกรดำกับหุบเขามังกรดำต่างก็ไม่ข้องเกี่ยวกัน! เจ้าคิดจะเปิดศึกหรือไร?”
“เฉินเจิ้น! ท่านราชันย์อสูรจะไม่มีวันละเว้นเจ้า!”
เสียงคำรามดังกึกก้องออกจากปากของบรรดาราชันย์อสูร
ครืนนน!
แต่เงาร่างในความว่างเปล่ากลับไม่แม้แต่จะตอบโต้ แสงกระบี่ฟันผ่านลงมา เสียงกรีดร้องดังสะท้อน เลือดสดกระเซ็นพลุ่งพล่าน แผ่นดินสั่นสะเทือน
เหล่าราชันย์อสูรถูกฟันขาดในพริบตา ไม่อาจต่อต้านได้เลย!
“นั่นมัน…จักรพรรดิยุทธ์?!”
ศิษย์นิกายกระบี่อู่เลี่ยงผู้หนึ่งอุทาน
“จักรพรรดิยุทธ์? หรือว่า…เป็นเจ้าเมืองนครโบราณมังกรดำ? เรารอดแล้ว!”
ศิษย์อีกคนกล่าวอย่างดีใจ
“อย่าเพิ่งวางใจ เขาอาจมาในเจตนาไม่ดี!”
แววตาของจื่อเฉินฉายแสงคม นางสะบัดกระบี่สลายลำแสงมารเบื้องหน้า ก่อนถอยร่นกลับไป
ฟิ้ววว!
เงาร่างในอากาศหลังจากสังหารราชันย์อสูรหลายตน ก็พุ่งตรงลงมายังหุบเขา ปรากฏตัวเหนือน่านฟ้าในพริบตา
เป็นบุรุษกลางคนในชุดเกราะดำ สีหน้าขรึมขลัง แผ่กลิ่นอายฆ่าฟันตลบอบอวล ยืนอยู่กลางหาว แรงกดดันของสวรรค์และปฐพีถาโถมออกมาราวพายุ
เขาคือ…เฉินเจิ้น เจ้าเมืองนครโบราณมังกรดำ!
“เฉินเจิ้น เจ้ากล้าฆ่าราชันย์อสูรแห่งหุบเขามังกรดำ เช่นนี้ไม่กลัวท่านราชันย์อสูรลงทัณฑ์หรือไร?”
มังกรดำจ้องมองเขา สีหน้าขึงขัง ตะโกนลั่น
ไม่คาดคิดว่าเฉินเจิ้นจะกล้ารุกมาถึงเขตหุบเขามังกรดำ!
“ราชันย์อสูรหรือ? เกรงว่าแม้แต่มันเองยังรักษาชีวิตไม่รอด! พวกเจ้าพวกอสูรชั่วช้าสุมหัวก
