ันในหุบเขานี้มานานนัก คิดว่าข้าไม่กล้าลงมือฆ่ารึ? จงตายเสีย!”
สายตาเฉินเจิ้นคมกล้า รังสีสังหารเอ่อท้น
เป้าหมายที่เขามาที่นี่ ก็เพื่อสังหารซูเฉิน!
เมื่อรับรู้ว่าซูเฉินเข้าสู่หุบเขามังกรดำ เขาจึงตัดสินใจบุกเข้าโจมตีทันที หวังจับตัวราชันย์อสูรแห่งหุบเขาให้ได้ในคราเดียว
หุบเขามังกรดำมีทรัพยากรล้ำค่ามากมาย กระทั่งมีข่าวลือว่ามีเหมืองหินวิญญาณแฝงอยู่ เฉินเจิ้นจึงหมายตาที่นี่มานานแล้ว!
“ไร้สาระ! ท่านราชันย์อสูรแข็งแกร่งไร้เทียมทาน หากไม่เมตตาต่อเจ้า เจ้าคงตายไปนานแล้ว! เฉินเจิ้น เจ้านี่อยากตายเสียจริง!”
มังกรดำคำรามด้วยโทสะและความตื่นตระหนก
ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา เฉินเจิ้นไม่กล้าเหยียบย่างเข้าสู่หุบเขามังกรดำเลยสักครั้ง
แต่วันนี้เขากลับกล้ามาไล่ฆ่าอสูรถึงถิ่น หากไม่ใช่เพราะเขามีอะไรบางอย่างพึ่งพาได้ เช่นนั้นก็ต้องหมายความว่า…ท่านราชันย์อสูรอาจประสบเคราะห์จริง ๆ?
“ราชันย์อสูร…?”
พวกจื่อเฉินต่างตกตะลึงเช่นกัน ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าหุบเขามังกรดำมี ‘ราชันย์อสูร’ อยู่เบื้องหลัง แสดงว่าที่แห่งนี้ยังซ่อนความลับไว้อีกมาก!
“สัตว์เดรัจฉาน! จงตายเสีย!”
เฉินเจิ้นแค่นเสียงเย็นชา เขาไม่อยากเสียคำพูดกับมังกรดำอีกต่อไป
มีดจันทร์เสี้ยวในมือของเขาปรากฏ แผ่รังสีฆ่าฟันออกมาอย่างไร้ขอบเขต
ตูมมม!
พลังปราณแท้ภายในร่างของเฉินเจิ้นปะทุ แสงคมกระบี่ของมีดจันทร์เสี้ยวเจิดจ้าเป็นลำ พุ่งฟาดลงมาจากกลางเวหา!
“
