าด้วยสีหน้าภาคภูมิใจราวกับมีความมั่นใจเพิ่มมามากโข “ไมรอน สำหรับเจ้าแล้วนี่เป็นคมกระบี่ที่อาบพิษร้ายแรงเชียวนะ…”
พูดจบนางก็เริ่มแลบลิ้นเลียเลือดบนคมกระบี่ จากนั้นใหน้าก็เริ่มขึ้นสีแดงเรื่อแปลกๆ ลมหายใจถี่กระชั้น ร่างกายกระเพื่อมเล็กน้อย ทำหน้าสุขสม
ไมรอนตกใจจนถอยหลังสองก้าวด้วยความหวาดระแวง นึกว่าโคโค่สตีฟจะใช้เคล็ดวิชาบางอย่าง
โคโค่สตีฟพูดต่อว่า “มันเป็นอาวุธมีคมที่อาบด้วยพิษร้ายแรง…”
เลียต่อไป!
ตามมาด้วยเสียงครางหวาน
ไมรอนเบิกตากว้าง
“มันเป็นพิษ และเป็นโอสถ มันจะขัดเกลาชีวิตของเจ้า ทำให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงแก่นแท้ของชีวิต!”
ดวงตาของโคโค่สตีฟมีน้ำกระเพื่อมแล้วเลียต่อไป!
ในตอนนั้นเอง เงาดำก็พุ่งแหวกอากาศมาแล้วรวบมือเป็นมีดฟันลงบนศีรษะของโคโค่สตีฟ
“เลียบ้าเลียบออะไร! เลือดข้าจะถูกเจ้าเลียจนเกลี้ยงแล้ว!” อันหลินพูดอย่างโกรธเกรี้ยว
โคโค่สตีฟยู่ปากสีแดงก่ำ “คนเขาอดไม่ได้นี่นา…”
มุมปากของอันหลินกระตุกเมื่อได้ฟัง “เจ้าทนไม่ไหวยังกล้าเถียงอีกหรือ ขืนเจ้ายังเป็นแบบนี้เชื่อไหมว่าข้าจะยกเลิกรางวัลเลือดที่ตกลงกันก่อนหน้านี้ทันที!”
เขารู้สึกว่ามอบอาวุธมีคมที่อาบเลือดให้โคโค่สตีฟมันเป็นความผิดพล
