าด ผิดอย่างมหันต์!
หญิงคนนี้เห็นเลือดก็เดินไม่ไหวแล้ว จะช่วยสังหารศัตรูงั้นหรือ!
ไมรอนมองทั้งสองด้วยความงุนงง เขาในตอนนี้ก็ไม่อยู่ว่าง เริ่มลงมือเอาตัวรอดจากมิติที่ถูกผนึก
หลังโคโค่สตีฟถูกด่าไปยกหนึ่งแล้วก็ได้สติขึ้นมาบ้างแล้ว หิ้วกระบี่ยาวพุ่งไปหาไมรอน
ไมรอนเห็นดังนั้นก็นำธงออกมาแล้วเรียกวิญญาณนักรบให้ขัดขวางการโจมตีของโคโค่สตีฟอีกครั้ง
ความสามารถของทั้งคู่สวนทางกันอยู่แล้ว อตนนี้ไมรอนถูกลอบโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส ไม่นานก็เลือดตกยางออกอีกครา
ไมรอนกุมเอวที่ได้รับบาดเจ็บแล้วถอยกรูด แต่โคโค่สตีฟกลับไม่ฉวยโอกาสไล่ต้อน แต่ยกกระบี่ขึ้นขวางหน้า ใบหน้ามีรอยยิ้มมีเลศนัยผุดขึ้นมา “รอให้เลือดศักดิ์สิทธิ์ขัดเกลาร่างกายอัน ชั่วร้ายของเจ้าเถอะ!”
พอพูดจบนางก็ยังอยากเลียเลือดบนกระบี่อีกสักคำ
แต่เมื่อนางเห็นว่ากระบี่อาบด้วยเลือดของไมรอนแล้ว ก็ขมวดคิ้วน้อยๆ ราวกับว่ารังเกียจ
น่าแปลก ทั้งที่เมื่อก่อนนางชอบดูดเลือดมากแท้ๆ ตอนนี้ทำไมรู้สึกรังเกียจเลือดเสียแล้วล่ะ
ไม่สิ! โคโค่สตีฟได้สติ มันเป็นเพราะเคยเห็นสมุทรกว้างแม่น้ำอื่นจึงกระจ้อยร่อยไปทั้งนั้น!
มีเลือดอันโอชารสหาใดเทียบของท่านอันหลิน เลือดชั้นต่ำอื่น
