ือดที่ทำให้ชีวิตได้รับการยกระดับและเลิศรสเช่นนี้ไม่ได้!
ไมรอนลุกขึ้นแล้วกางแขนออกดั่งผู้แสวงบุญที่เลื่อมใสอย่างยิ่ง พูดอย่างจริงจังว่า “โคโค่สตีฟ มาเถอะ ใช้อาวุธที่อาบพิษร้ายแรงนั่นฟันข้าเถอะ!”
โคโค่สตีฟทำหน้าลังเล นางยังวนเวียนอยู่ระหว่างเลียหรือไม่เลีย เสียดายเลือดของนายท่านจังเลย แต่มันเปื้อนเลือดของชายสวะไมรอนคนนั้นแล้ว ลังเลจริงๆ
บนก้อนอิฐสีดำ เสวี่ยจ่านเทียนใช้ปีกตบศีรษะอย่างเหนื่อยใจ “บ้าไปอีกคนแล้ว”
ในตอนนั้นเอง อันหลินก็กระโดดลงจากอิฐดำด้วยความสง่างาม ตอนนี้ได้เวลาเขาออกโรงแล้ว!
พอไมรอนเห็นอันหลิน ความผูกพันบางอย่างก็เกิดขึ้นในใจอย่างไม่รู้ตัว
ราวกับว่าผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาเป็นเทพเจ้าผู้ให้ชีวิตใหม่กับเขา เทพเจ้าที่เขาไม่อาจทำร้ายได้ ทำได้แค่รักและถนอมให้ดี…
ไมรอนงุนงง หรือ…ผู้ที่ตนหลงรัก…ไม่สิ! ไม่ใช่แบบนั้นแน่…
จริงสิ! เลือดนั่นเป็นของมนุษย์หนุ่มคนนี้!
ไมรอนเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดในพริบตา ทุกอย่างกระจ่างแล้ว
อันหลินมองไมรอนแวบหนึ่งอย่างมีนัยยะแล้วเอ่ยว่า “หากสร้างพันธะสัญญาทาสกับข้า เจ้าจะได้รับเลือดของข้า เจ้าจะได้ชีวิตใหม่!”
ไมรอนสั่นสะท้านไปทั้งตัว เขามองโคโค่สตีฟแว
