บหนึ่งแล้วกระอึกกระอักว่า “หรือเจ้า…”
“เจ้าคิดถูกแล้ว เพื่อให้ได้มาซึ่งพลังชีวิตใหม่เอี่ยม ข้ายินดีจะติดตามนายท่าน” โคโค่สตีฟตอบอย่างไม่ยี่หระ
คนที่เกิดการเปลี่ยนแปลงคนแรก มักจะต้องการความกล้าหาญที่ยิ่งใหญ่กว่า
เมื่อมีคนตัดสินใจไปก่อนแล้ว คนที่ตามหลังย่อมมีแรงกดดันน้อยกว่ามากโข
เพราะเจ้าสำนักโลหิตเหมันต์ที่ยิ่งใหญ่ยังยอมเป็นทาสของอันหลินเลย ไมรอนเป็นทาสด้วยก็เหมือนว่าจะไม่มีปัญหาอะไร…
ไมรอนลังเลครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าอย่างเหม่อลอยเป็นเชิงว่าตกลง
จากนั้นเขาก็ถูกเชือกทะเลครามพันธนาการ
ไมรอนมองอันหลินด้วยความงงงวย จะทำพันธะสัญญาทาส เจ้าจะมัดข้าไปทำไม
จู่ๆ ในใจเขาก็เย็นวาบ
หรือ…มนุษย์หนุ่มคนนี้จะมีความชอบที่พิเศษ!
เมื่ออันหลินเห็นปฏิกิริยาของไมรอนก็เบะปาก อธิบายว่า “ข้ากลัวว่าเจ้าจะเขมือบเลือดของข้าเหมือนใครบางคน”
โคโค่สตีฟแลบลิ้นแล้วยิ้มอย่างกระดากอาย
อันหลินกลับเบนสายตามองนางแล้วชี้ไปที่ท้องนภาอันห่างไกล
โคโค่สตีฟทำหน้าสนเท่ห์ “มีอะไรหรือ”
“เจ้าไสหัวไปให้ไกลๆ หน่อย ข้ากลัวเจ้าจะทนไม่ไหวพุ่งเข้ามากินเลือดของข้าอีก ข้าไม่มีเชือกเหลือแล้ว…” อันหลินพูดอย่างจริงจัง
โคโค่สตีฟ “…”
ผีดูดเลือดสาวออกห่าง
