่งใหญ่หวนสู่ความว่างเปล่า ขอเพียงพลังไม่แตกต่างกันมากเป็นพิเศษ สู้ไม่ไหวล้วนแต่มีโอกาสหลบ บหนีสูง
กู่หลัวเห็นอ้าวหมิงอวี้หนีไปแล้วก็สบถเสียงกร้าว และหลบหนีไปไกลอย่างเด็ดขาดฉับไวเช่นกัน…
สงครามที่น่ากลัวครั้งนี้ไม่นานก็ปิดฉากลง ผีดูดเลือดชนะด้วยประการฉะนี้
“ฮ่าๆ ๆ…เจ้าสำนักโคโค่สตีฟ เป็นเพราะมีการช่วยเหลือของท่าน ในที่สุดเราก็เอาชนะศัตรูได้แล้ว” ไมรอนเห็นแผ่นหลังที่หลบหนีไปของอ้าวหมิงอวี้กับกู่หลัวแล้วอารมณ์ดีอย่างยิ่ง ย ยกมือขึ้นประสานคารวะโคโค่สตีฟอย่างยิ้มแย้ม
“เกรงใจกันแล้ว” โคโค่สตีฟยิ้มพรายเดินไปหาไมรอน ระหว่างที่เอวคอดกิ่วโยกย้าย หน้าอกอิ่มเอิบก็กระเพื่อมตามไปด้วย มีเสน่ห์เย้ายวนขึ้นมาชั่วขณะ
ฉากนี้แม้แต่ไมรอนก็มองดูจนเหม่อลอยไปชั่วขณะหนึ่ง ตอนนี้โคโค่สตีฟเดินไปหยุดข้างกายเขาแล้ว
และในเสี้ยววินาทีนั้นเองที่กระบี่สีเลือดทลายมิติ ทะลวงหัวใจของไมรอนในระยะประชิด
แรงที่น่ากลัวทำให้แผ่นดินแตกแยกหลายลี้ รอยแยกมิติดำขลับเผยให้เห็นความน่ากลัวของการโจมตี
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเหลือเกิน กะทันหันเกินไปแล้ว
ไมรอนที่ไม่ทันตั้งตัวเบิกตากว้าง มองหน้าอกที่ถูกทะลวงด้วยความตะลึง
ตูม
จู่ๆ ร่างกายของเขาก็
