ระเบิดเป็นหมอกเลือดแล้วไปก่อตัวใหม่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
หน้าอกที่ถูกทะลวงของไมรอนสมานกัน แต่สีหน้ากลับซีดเผือด เห็นได้ชัดว่าบาดเจ็บสาหัส
โคโค่สตีฟกระทืบเท้า มิติในรัศมีสามลี้ถูกพันธนาการตัดขาดหนทางรอดของไมรอน
“ทำไม…เราเป็นพวกเดียวกันนะ! อีกอย่างเราก็ไม่มีความแค้นต่อกันกระมัง” ไมรอนสูดหายใจเข้าลึกแล้วมองโคโค่สตีฟด้วยความฉงนสนเท่ห์
โคโค่สตีฟยืนตระหง่าน กระบี่โลหิตชี้ไมรอน เชิดหน้าเล็กน้อยพูดอย่างน่าเกรงขามว่า
“ทำไมน่ะหรือ แน่นอนว่าเพื่อขจัดความชั่วร้ายทั้งปวงของดินแดนนี้น่ะสิ!”
ไมรอน “…”
