เย้ายวน
“ฟู่ ร่างกายของข้าดีขึ้นพอสมควรแล้ว!” โคโค่สตีฟพูด
“ดีขึ้นพอสมควรแล้วก็รีบออกมาจากโลง แล้วหยุดอาคมของเจ้าด้วย” อันหลินเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์
“ใจร้อนขนาดนี้ไปไย” โคโค่สตีฟเบะปาก
“เป็นเป้าเคลื่อนที่มาหนึ่งชั่วยามแล้ว ข้าไม่ใช่คนใจกล้าหน้าด้านอย่างเจ้า” อันหลินรู้สึกว่าโลงแบบนี้ใช้น้อยเป็นดี ส่องแสงสีแดงสว่างขนาดนั้นมันดึงดูดศัตรูได้ง่ายเกินไปแล้ว
หลังโคโค่สตีฟก้าวออกจากโลง อันหลินก็เก็บโลงหยกสีเลือด
“ภารกิจที่สำคัญที่สุดของเราในตอนนี้ก็คือรวบรวมผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทอง ทำทุกทางเพื่อให้ได้ผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองมา!” อันหลินพุดอย่างจริงจังมาก
“อ่อ...” โคโค่สตีฟพยักหน้าแล้วมองอันหลินด้วยความแปลกใจ “ข้าอยากถามตั้งแต่แรกแล้วว่าเจ้าไปเอาความกล้ามาจากไหน ทำให้ระดับแปลงจิตอย่างเจ้ามาเพ่นพ่านในเขตดารามายา”
“อย่าหาว่าข้าพูดตรงเลย ความสามารถของเจ้าเป็นขั้นสุดยอดในระดับแปลงจิตจริง แต่ที่นี่เจ้าจะสู้ใครได้ หรือเพราะเขตดารามายามีผลึกต้นกำเนิดสีทองเยอะจึงเดินทางมาที่นี่”
พออันหลินได้ฟังน้ำตาก็แทบร่วงลงมา “เจ้านึกว่าข้าอยากมาหรือ”
พอพูดจบเขาก็เล่าประสบการณ์ของตนเองให้โคโค่สตีฟฟัง
โคโค่สตีฟ
