ไปหมด”
นางคร้านจะอธิบาย แต่กวาดสายตามองทั่ว พลังจิตแผ่ขยายออกไปอย่างบ้าคลั่ง
สิ่งที่เร่งด่วนตอนนี้คือหาผลึกต้นกำเนิดดินแดนสีทองให้ไวที่สุด เพื่อให้ได้มาซึ่งเลือดที่โอชารสนั่น!
ทันใดนั้นนางก็ชะงักงัน เบนสายตามองทางอื่น มุมปากยกขึ้นน้อยๆ เผยให้เห็นรอยยิ้มมีเสน่ห์
อันหลินเห็นดังนั้นก็รู้แล้วว่ามีเรื่องสนุก จึงถามอย่างร้อนรนว่า “เจออะไรหรือ”
โคโค่สตีฟยื่นนิ้วชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มมีเลศนัย “ข้าพบกลิ่นอายเผ่าพันธุ์เดียวกันทางด้านนั้น อืม…กลิ่นอายของผีดูดเลือด”
พออันหลินได้ฟังก็เข้าใจ
เขาพยักหน้าพูดว่า “ไป พวกเราไปดูทางนั้นกันหน่อย!”
เขาสวมชุดลวงดาราแล้วอุ้มเสวี่ยจ่านเทียนตามหลังโคโค่สตีฟ
โคโค่สตีฟก็ใช้เคล็ดวิชาอำพรางกายและพลังปราณด้วยเช่นกัน เหาะเหินไปข้างหน้า
เมื่อเข้าไปใกล้เรื่อยๆ อันหลินก็เห็นภูมิประเทศที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง
ในเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยหยกขาวมีเขาลูกหนึ่งที่ตีนเขาแคบ ยอดเขากว้าง ไม่ลาดชันมากนัก ทอดมองไกลๆ เหมือนเสาต้นใหญ่
เขาลูกนี้คล้ายว่าจะมีแสงทองอ่อนๆ สาดออกมา ทำให้เขาระแวดระวังขึ้นมา
ชัดเจนมากว่ามันเป็นแถบที่ผิดปกติ
หยกร่างมนุษย์สูงสิบจั้งห้าห้าร่างยืนตร
