ูกไม่ได้เลยจริงๆ…
แต่ในเมื่อนางยินยอมจะทำพันธะสัญญาทาส ทุกอย่างก็ไม่ใช่ปัญหา
“แน่ใจแล้วจริงๆ หรือ” อันหลินถาม
“อืม!” โคโค่สตีฟพยักหน้าจริงจัง
สองมือของอันหลินประสานอินอย่างรวดเร็ว เลือดสีทองระยิบระยับหยดหนึ่งลอยออกมาจากนิ้วของเขา
โคโค่สตีฟทำหน้าตื่นเต้น เหาะไปหาเลือดแล้วกลืนลงไปอย่างไม่ลังเล!
หลังดื่มด่ำเลือดเสร็จแล้ว ใบหน้าของนางก็เริ่มขึ้นสีแดง ร่างกายอ่อนปวกเปียก ส่งเสียงลมหายใจถี่กระชั้น เห็นได้ชัดว่าสุขสมอย่างยิ่ง
“อา…รสชาติดีกว่าเลือดทั่วไปเสียอีก...”
อันหลินแทบจะระเบิดแล้วเมื่อเห็นภาพนี้ ผรุสวาททันทีว่า “แม่งเอ๊ย! กลืนเลือดของข้าไปเสียได้ พันธะสัญญาทาสทำแบบกันนี้หรือ! เจ้าโผล่มาที่นี่เพราะคิดจะเขมือบเลือดของข้าใช่ไหม! !”
การทำพันธะสัญญาทาสจำต้องให้เลือดแทรกซึมลงไปในหน้าผากของโคโค่สตีฟ
แต่นางกลับไม่พูดพร่ำทำเพลงกลืนเลือดลงไปเสียอย่างนั้น ทำให้อันหลินรู้สึกว่าตนถูกหลอก...
ใช่! ต้องถูกหลอกแน่ๆ!
โคโค่สตีฟได้สติกลับมา มองอันหลินหน้าละห้อยแล้วพูดอย่างละอายใจว่า “ขอโทษ เมื่อครู่ข้าทนไม่ไหวจริงๆ ข้ารับปากว่าครั้งหน้าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้แล้ว…”
“เหอะๆ…ถ้าข้ายังเชื่อเจ้าข้าก็โง่แล้ว” อันหลิ
