เลือดสาวพยักหน้ารัว “อยาก…อยาก!”
“เช่นนั้นก็แลกด้วยแหวนมิติกับโลงหยกสีเลือดของเจ้า!” อันหลินหัวเราะหึๆ
ผีดูดเลือดสาวได้ฟังก็ชะงัก จากนั้นน้ำตารื้นมองอันหลิน “เจ้ารังแกข้า!”
พูดจบ นางก็ยื่นนิ้วเรียวขาวออกมาแล้วถอดแหวนมิติสีแดงวงหนึ่งออก จากนั้นโยนให้อันหลิน “โลงหยกสีเลือดอยู่ทางนั้น เจ้าไปเอาเอง”
อันหลินรับแหวนมิติมา นานแล้วก็ยังอยู่ในภวังค์
เขาใช้เลือดหยดหนึ่งแลกสมบัติพัสถานทั้งหมดของผู้ยิ่งใหญ่หวนสู่ความว่างเปล่ามาได้จริงๆ เหรอ
ที่แท้เลือดของเขาก็มีค่าขนาดนี้เลยเหรอ
อันหลินในตอนนี้ทั้งตกใจและปวดใจกับเลือดที่เคยหลั่งไปในอดีต! จิตใจสับสนวุ่นวายเหลือเกิน…
เขาดีดเลือดหยดนั้นที่ลอยอยู่กลางอากาศให้ผีดูดเลือดสาว
ผีดูดเลือดสาวอ้าปากแล้วกลืนลงไป หรี่ตาลง ท่าทางพออกพอใจ
อันหลิน “…”
เสวี่ยจ่านเทียนที่คอยดูอยู่อีกมุมยกโลงหยกสีเลือดเดินกะเผลกมาข้างอันหลิน
เมื่อโลงใบนี้ไม่มีการสนับสนุนของอาคม ในที่สุดก็เคลื่อนย้ายได้แล้ว ก่อนจะขนมา เสวี่ยจ่านเทียนยังใช้อาคมชำระล้างของเสียบนฝาโลงให้สะอาดสะอ้านด้วยความใส่ใจ
อันหลินเก็ยของเข้าแหวนมิติทั้งหมด ผีดูดเลือดสาวที่ดูเหมือนยังสุขสมกับรสชาติเอ่ยปาก
