่อนยาวปรากฏขึ้นในสมอง
แก่นแท้แห่งดารา แก่นแท้ที่ก่อตัวจากพลังแห่งดวงดาวที่ขุนเขาดวงดาวดูดซึม
ข้อมูลเรียบง่ายมาก ไม่ได้บรรยายผงสีขาวนี้มากมายนัก ไม่เอ่ยถึงคุณสมบัติเลยด้วยซ้ำ
อันหลินครุ่นคิดเล็กน้อย สุดท้ายก็เก็บแก่นแท้แห่งดาราไว้ส่วนหนึ่ง เตรียมไว้เผื่อใช้ภายหลัง
เหาะเหินอยู่สักพักหนึ่ง เขาก็เห็นว่าเหมือนมีแสงสว่างเหนือที่ราบที่นูนขึ้นมาอยู่ไกลๆ
“เอ๊ะ แก่นแท้แห่งดารานี่เหมือนจะสว่างกว่านิดหน่อย!” อันหลินพูดด้วยความตกใจ
แต่เมื่อเขาก้าวเข้าไปใกล้และเห็นต้นกำเนิดแสงนั่นแล้ว กลับเบิกตากว้างราวกับเห็นผีอย่างไรอย่างนั้น
มันใหญ่เท่าครึ่งตัวคน เป็นสีทองอ่อนๆ ทรงกลมทว่ามีรูปร่างคล้ายดวงดาวที่มีสิบกว่าแฉก ด้านล่างเป็นหนวดที่ใช้เดินเหินคล้ายเท้า ส่องแสงเบาบางทั่วทั้งกายประหนึ่งดาว ณ ขอบฟ้า…
มันใช่แก่นแท้แห่งดาราที่ไหนกัน นี่มันดวงดาวที่กลายเป็นภูตแล้วต่างหาก!
เสวี่ยจ่านเทียนก็ทำหน้าตะลึงเช่นกัน “คุณพระ! ไม่คิดเลยว่าปริธานที่อยากเด็ดดวงดาวของข้าจะกลายเป็นจริงไวปานนี้! ดวงดาวนี้ข้าจะจับเอง!”
อันหลิน “…”
อันหลินยังไม่ทันพูด เสวี่ยจ่านเทียนก็พุ่งไปหาภูตดวงดาวอย่างอดรนทนไม่ไหวแล้ว
ดาวดวงนั้นเห็นดังนั้น
