วามสงสัย
ดวงดาวสีทองถูกเสวี่ยจ่านเทียนชนจนวิงเวียนศีรษะตาลาย กลายเป็นดวงดาวพิการไปแล้ว
ดวงดาวลูบแล้วอุ่นนุ่มเหมือนกำลังสัมผัสยางก้อนมหึมา ร่างกายแผ่แสงเรืองจางๆ แสงนุ่มนวลอย่างมาก มองดูแล้วสบายตาเหลือเกิน
ฐานของหนวดที่ใช้เดินเหินมีฝ่าเท้าคล้ายตีนเป็ด ส่วนหัวมีดวงตาแสงที่ค่อนข้างสว่างเจิดจ้าคู่หนึ่งกับปากรูปตัวโอ
“เจ้าดาวอ้วน ใช่เจ้าไหม” อันหลินกล่าว
ดวงดาวสีทอง “…”
อันหลินรู้สึกว่าเจ้านี่น่าจะเป็นอสูรดาราที่จักรพรรดิจื่อเวยเอ่ยถึง ตอนแรกเขานึกว่าอสูรดาราจะเป็นอสูรที่ดุร้ายโหดเหี้ยมอย่างยิ่ง ดูจากตอนนี้แล้ว…มีลักษณะพิเศษอย่างไม่คาดคิ ด!
“รีบปล่อยข้านะ หากเจ้ากล้าแตะต้องข้าก็รอรับการลงทัณฑ์จากดวงดาราได้เลย!” เสียงเย็นชวนฝันที่เป็นกลางอย่างยิ่งดังขึ้น ทำเอาอันหลินตกใจจนมือสั่น
อสูรดาราตัวนี้พูดได้ เป็นภาษาอนารยะโบราณ!
“เจ้าเป็นอสูรดาราใช่ไหม” อันหลินถามด้วยความอยากรู้
“ข้าเป็นเผ่าพันธุ์ดาวนภาที่ยิ่งใหญ่ เจ้าพวกมนุษย์หน้าโง่ รีบปล่อยข้าด้วยความเจียมตัวเสีย! ไม่เช่นนั้นเจ้าจะถูกดวงดาวมากเหลือคณากระแทกจนตาย!” ภูตดวงดาวตวาดด้วยความโมโห
“อ้อ” อันหลินพยักหน้าแล้วคลายมือ
ภูตดวงดาวชะงักไป กะพริบตาปริบๆ ด้ว
