เนื้อที่บาดเจ็บสาหัสอย่างบ้าคลั่งภายใต้การกระตุ้นของวิชาพฤษธาตุอมตะ
หลังเสวี่ยจ่านเทียนเคี้ยวกร๊วบๆ จนหมดก็นอนแผ่บนพื้นด้วยความตื่นเต้น ร่างกายกลมมนแผ่ไอเย็นสีน้ำเงินที่ริบหรี่ราวกับกำลังปรับลมหายใจ
“ผลไม้นี่ช่างเป็นโอสถวิเศษเสียจริง กินเข้าไปแล้วร่างกายผ่อนคลาย รสชาติติดปากไม่สิ้นสุด นายท่านช่างดีเสียจริง ซื่อสัตย์จริงใจ ใจดีมีเมตตา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่…” เสวี่ยจ่านเทียน นชื่นชมไม่หยุด
อันหลิน “…”
ทีน่าตัวเล็ก จึงกินได้ช้า กัดคำเล็กคำน้อยอยู่ข้างๆ
โชคดีที่ระบบย่อยของนางไม่แย่ มิเช่นนั้นผลไม้ลูกใหญ่ปานนี้นางกินได้ทั้งวัน!
ทีน่ากินผลเซียนทองคำกำเนิดลูกนี้หมดก็ทำหน้าพึงพอใจเช่นกัน ลูบท้องเล็กๆ ของตน ใบหน้าเปื้อนยิ้มบางๆ
“เอ๊ะ ไม่สิ! ข้ารู้สึกเหมือนร่างกายถูกพลังบางอย่างชักนำ!” ทีน่าเบิกตากว้างแล้วพูดด้วยความตกใจ
อันหลินกับเสวี่ยจ่านเทียนมองทีน่า พบว่าจู่ๆ ร่างของมันก็ส่องแสงทองสว่างไสวออกมา มันเป็นพลังที่บริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นล้นพ้น
“เสี่ยวน่า ตอนนี้เจ้ารู้สึกอย่างไร ทรมานหรือไม่” อันหลินรีบถามอย่างร้อนใจเมื่อเห็นดังนั้น
ทีน่าได้ฟังก็กะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง ส่ายหน้าพลางพูดว่า “ข้าไม่เป็นไร อี
