กอย่างก็รู้สึกว่าสบายไปทั้งกาย เหมือนพันธนาการบางอย่างถูกปลดเปลื้อง จวนจะตัวลอยขึ้นมาอย่างไรอย ย่างนั้น…”
ตัวจะลอยขึ้นงั้นเหรือ พออันหลินได้ฟังพลันก็รู้สึกเหลือเชื่อยิ่งขึ้นไปอีก
ในตอนนั้นเอง จู่ๆ ท้องนภาเหนือทีน่าก็เกิดเสียงตูมดังสนั่น จากนั้นก็เกิดกระแสวนสีขาวที่มีรัศมีหลายลี้ พลังปราณโหมซัดไปหลายสิบลี้ เสียงสะเทือนเลือนลั่น!
อันหลินกับเสวี่ยจ่านเทียนเห็นฉากนี้ก็เบิกตากว้าง ข้อสันนิษฐานบางอย่างผุดขึ้นในใจ
กริ๊ง…
เสียงที่กังวานสะท้อนก้องในมิติ ร่างมายาสีขาวสูงใหญ่ตระหง่านค่อยๆ เยื้องย่างออกจากกระแสวน ปรากฏกายกลางเวหา
เขามีผมสีทอง หูแหลม นัยน์ตามรกตดุจลูกแก้ว งดงามเหนือคำบรรยาย ประดุจใบหน้าและร่างกายที่สรรสร้างจากความดีงามทั้งปวงของโลก
“ท่านปราชญ์ภูต...” ทีน่ามองบุคคลที่อยู่บนท้องฟ้าด้วยดวงตาที่เลื่อนลอยแล้วพึมพำ
สิ่งที่ถูกขนานนามว่าท่านปราชญ์ภูตมองทีน่าแล้วชี้นิ้วมา ปากท่องภาษานิรนาม
แม้อันหลินจะไม่เข้าใจ แต่เสียงนั่นกลับเหมือนดนตรีที่ไพเราะที่สุดในดินแดน วนเวียนข้างหูชวนให้รู้สึกผ่อนคลายยิ่งแล้ว
และไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนที่ท่านปราชญ์ภูตเริ่มสลาย กระแสวนสีขาวก็ค่อยๆ หายไปเช่นกัน
