อันหลินตื่นจากภวังค์ เมื่อเห็นว่าท่านปราชญ์ภูตหายไป ใบหน้าก็ฉายความเสียดาย
“เสี่ยวน่า ตอนนี้เจ้ารู้สึกดีขึ้น…”
อันหลินเบนสายตามองทีน่า ถ้อยคำยังไม่ทันเอ่ยจบก็จุกอยู่ในลำคอเสียแล้ว
เสวี่ยจ่านเทียนได้สติ เมื่อมองทีน่าก็สะดุ้งโหยงเช่นกัน “เหลือเชื่อ ช่างน่าเหลือเชื่อ!”
หนึ่งคนหนึ่งสัตว์เบิกตากว้างมองที่ที่ทีน่าอยู่แล้วกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว
ตอนนี้ตำแหน่งที่ทีน่าอยู่ถูกแทนที่ด้วยวงกลมสีขาวแล้ว วงกลมนั่นคล้ายกับเกิดจากด้ายเงินบางอย่าง แถมยังส่องแสงจางๆ ด้วย
“ทีน่ากลับไปเป็นไข่อีกครั้งงั้นหรือ!” เสวี่ยจ่านเทียนตกตะลึง
มุมปากอันหลินกระตุกเล็กน้อยๆ “ภูตไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ออกลูกเป็นไข่!”
เขาหยิบวงกลมสีขาวขึ้นอย่างระมัดระวังแล้วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ และใช้อาคมห่อหุ้มให้แน่นหนา “แม้จะไม่รู้ว่าทำไมทีน่าถึงเป็นแบบนี้ไปได้ แต่คงจะเป็นเรื่องดี”
ช่วยไม่ได้ ท่านปราชญ์ภูตที่เพิ่งปรากฏตัวเมื่อครู่สมบูรณ์แบบเหลือเกิน…
ภูตที่งดงามขนาดนี้ไม่มีทางทำเรื่องชั่วหรอก!
อันหลินเป็นพวกคลั่งไคล้คนหน้าตาดี ก็วิเคราะห์ได้เท่านี้แหละ
ความจริงเขาปักใจเชื่อว่าทีน่าได้มรดกบางอย่าง หรือพลังยุทธ์เกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
เนื่องด้วยก
