ต้องถามแล้ว”
ซ่างกวนอี้ส่ายหน้า จากนั้นหันไปทางฉีอีเหยาเดินตรงไปหานาง สีหน้าของนางไร้ซึ่งความลังเล
อันหลินกัดฟันกรอดกล่าวขึ้นว่า “เจ้าเคยพูดไม่ใช่หรือว่าสำนักวิหคชาดคือบ้านของเจ้า คนที่ตั้งตารอคอยเจ้ากลับไปมีตั้งมากมายขนาดนั้น ทำไมเจ้าถึงไม่กลับ ทำไมเจ้าถึงเลือกที่จะอยู่ กับฝ่ายศัตรู!”
ฝีเท้าของซ่างกวนอี้หยุดชะงักทันใด ม่านตาสีทองมีหยาดตาเอ่อล้น นิ้วเรียวงามขาวดั่งหยกขาวริสุทธิ์สั่นเทิ้ม
“ฝ่ายศัตรูอย่างนั้นหรือ…”
“มนุษย์ย่อมมีการเปลี่ยนแปลง จากมิตรกลายเป็นศัตรูก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้…”
นางหันมามองอันหลิน เผยรอยยิ้มออกมา กล่าวด้วยเสียยแผ่วเบา “ครั้งนี้ต้องขอบใจเจ้ามากจริงๆ วันข้างหน้าพวกเราแยกจุดยืนกันให้ชัดเจนกันเถิด พวกเจ้าเป็นมนุษย์ ส่วนพวกข้ามีสถานะ ะเป็นสาวหิมะ ดังนั้นเจอครั้งหน้า อย่าแสดงกิริยาเช่นนี้อีกเป็นอันขาด”
“เจ้าแห่งวังฉี พวกเราไปกันเถิด” หลังจากพูดจบ นางก็ไม่มองหน้าอันหลินอีก นางหันหลังแล้วเดินจากไป
สาวหิมะทั้งสามนางมองอันหลินกับพวกทีหนึ่ง แล้วก็รีบตามซ่างกวนอี้ไป
“ช้าก่อน!”
เสียงของอันหลินดังขึ้นอีกครั้ง
ซ่างกวนอี้กับสาวหิมะหันกลับมองเขาด็ยความข้องใจ ฉีอีเหยากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็
