อย่าถือโทษโกธรเคืองลู่เวยเลยที่นางคิดเช่นนี้ สาวหิมะกับมนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ที่เป็นศัตรูกัน
ถึงแม้จะไม่ใช่คู่ศัตรูที่ต้องห้ำหันกันในตายกันไปข้างหนึ่งขนาดนั้น ไม่ถึงขั้นที่จะต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถูกทำลายล้างเผาพัธุ์ให้ดับสิ้นเพื่อสังเวยความแค้นอันใหญ่หลวง
แต่ความสัมพันธ์ระหว่างสองเผ่าพันธุ์ก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก่อนเลย นับตั้งแต่เรื่องเจ้าสำนักเซียนหมื่นชีวิตกับสำนักนักวิหคชาดลุกลามบานปลาย ทั้งสองเผ่าพันธุ์ก็เกิด ดความขัดแย้งกันอย่างรุนแรง เมื่อเผชิญหน้ากันก็ปะทะกันทุกครั้งไป
ในเวลานี้จู่ๆ ก็มีมนุษย์ที่มีฝีมือแข็งแกร่งมากโผล่มาช่วยนาง ถ้านางไม่รู้สึกสับสนมึนงงก็คงแปลก
“ขอบคุณ…” หลังจากที่ลู่เวยใจลอยไปชั่วขณะหนึ่ง นางก็กล่าวขอบคุณอย่างช้าๆ
ชายผู้นั้นชำเลืองมองลู่เวยจากด้านข้างเล็กน้อย นัยน์ตาดำขลับแสนเย็นชาถึงขั้นที่ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก
เขาละสายจากนางแล้วมองไปยังผลึกน้ำแข็งขนาดยักษ์ใจกลางยอดเขาสูง สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยน
“ที่แท้คือศิษย์พี่…ศิษย์พี่ซ่างกวนอี้”
ชายผู้ที่มาช่วยชีวิตสาวหิมะคืออันหลิน เขามองสตรีที่นั่งสมาธิอยู่ในผลึกน้ำแข็ง สีหน้าของเขาฉายความรู้สึกค่อนข้างคิดถึงกับมีค