ัดกัน
“อย่าคิดหนี!” เมื่อเจ้าแห่งวังฉีเห็นสถานการณ์เข้า นางก็รีบพุ่งตรงหามังนิลตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด
มังกรนิลแผดเสียงคำรามก้อง ความกดดันของลมพายุอันน่าสะพรึงกลัวสก่อกำเนิดระเบิดทำลายลายรูปทรงกลมที่กระจายออกไปทั่วทั้งสี่ทิศ พลังทำลายล้างอันแข็งแกร่งทรงพลานุภาพทำให้ภูเขาสั่น ไหวจนเกิดรอยแตกร้าว แม้แต่เจ้าแห่งวังฉีเองก็ยังสั่นสะเทือนจนก้าวถอย
“ฮ่าๆ หากเทียบกันเรื่องความเร็วแล้วไม่มีใครหน้าไหนทัดเทียมข้าได้”
ทั่วทั้งตัวของมังกรนิลปกคลุมไปด้วยกระแสลม มันส่งสายตามองมาที่เจ้าแห่งวังฉีด้วยสายเย้ยหยัน กางปีกใหญ่ยักษ์โผบินไกลออกไป
ลูกศรยาวสีชมพูพุ่งปราดแหวกอากาศ พร้อมด้วยลำสายฟ้าสีแดงที่พุ่งจู่โจมเป้าหมายอย่างฉับไวในชั่วพริบตา
บนใบหน้าของมังนิลยังหลงเหลือรอยยิ้มจางๆ จากนั้นก็ค่อยเหือดหายไป มันหันไปมองยังทิศทางหนึ่ง แล้วรูม่านตาของมันหดเล็กลงเล็กน้อย
ลำแสงสีชมพูเข้มพุ่งเข้ามาใกล้มันขึ้นเรื่อยๆ และเพียงชั่วพริบตาภาพตรงก็กลายเป็นสีเลือดสด สุดท้ายก็ดำดิ่งสู่ห้วงแห่งความมืดมิด…
ลูกศรแทงทะลุศีรษะมังกรนิลตัวนั้น ทำให้ศีรษะขนาดยักษ์ของมันระเบิดเป็นชิ้นเล็กน้อย ร่วงหล่นสู่พื้นดิน
สาวหิมะที่เหลือต่างมองเหตุการ
