ท้สาเหตุที่อันหลินล้มเหลวไม่ใช่เพราะวิญญาสัตว์เหมันต์ขัดขืน แต่เป็นเพราะสาเหตุนี้?!
อันหลินหันไปมองหลินฉู่ฉู่ด้วยสีหน้ารู้สึกผิด “ข้าขอโทษ…ข้าคิดไม่ถึงว่าผลจะเป็นเช่นนี้”
มุมปากของหลิวฉู่ฉู่เหยียดยกขึ้น ใบหน้าเรียวงามเผยให้เห้นถึงความงงงวย นางเกิดอาการพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าในจของตนเองในตอนนี้รู้สึกอย่างไร
สัตว์อสูรตัวที่นางอยากได้มากที่สุดคือเสวี่ยจ่านเทียน ตอนนี้นางหมดสิทธิได้เสวี่ยจ่านเทียนมาครอบครองแล้ว ความจริงวิญญาณสัตว์เหมันต์ตัวอื่นๆ ที่เหลือนางก็รับได้ แต่ในตอนน นี้กลับได้รู้ในสิ่งที่คาดไม่ถึงว่า…วิญญาณสัตว์เหมันต์ตัวอื่นไม่อาจลงนามข้อตกลงเป็นสัตว์อสูรได้!
ผลลัพธ์ที่เหมือนเอาตระกร้าไปตักน้ำเช่นนี้ ทำให้นางไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดี…
