จำนวนมาก และในทันทีหลังจากนั้นเลือดที่ไหลซึมก็แข็งตัว จากนั้นไอเย็นยะเยือกก็บาดผิวหนังซ้ำอีก แล้วเลือดที่ไหลซึมก็แข็งตัวอีก แล้วไอเย็นยะเยือกก็บาดผิว วหนังซ้ำอีก…วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาไม่สิ้นสุด
“พลังนี้น่าสนใจมากจริงๆ…” อันหลินเกิดความสนใจ
ในตอนที่เขากำลังพิสูจน์ต่ออยู่นั้น ทันใดนั้นก็เกิดระเบิดหิมะขึ้นนับครั้งไม่ถ้วนบนผิวน้ำทะเลสาบ
ตูม!
เสาหิมะต้นหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้า ตามมาติดๆ ด้วยการปรากฏตัวของหลิงอิ่งบนพื้นผิวน้ำทะเลสาบ
“เอ๊ะ? เร็วจัง?!” อันหลินชะงัก
“รีบวิ่งเร็วเข้า ก้นทะเลสาบมีวิญญาณสัตว์เหมันต์มากเกินไป!” หลิงอิ่งแผดเสียงตะโกนลั่น เผ่นหนีไปทางปากถ้ำ!
วิญญาณสัตว์เหมันต์มากเกินไป?
นัยน์ตาของอันหลินกับหลิวฉู่ฉู่เปล่งประกายพร้อมกันโดยพลัน
หนีทำบ้าอะไร!
ก่อนหน้านี้พวกเขากังวลว่าวิญญาณสัตว์เหมันต์จะมีไม่มากพอ ตอนนี้วิญญาณสัตว์เหมันต์มีเยอะมากไม่ใช่เรื่องดีหรืออย่างไรกัน
เมื่อหลิงอิ่งเห็นทั้งคู่ยังไม่วิ่งหนีเสียที เขาก็รีบใช้หนวดของเขาดันทั้งคู่ให้รีบวิ่ง กล่าวด้วยความร้อนรนว่า “วิญญาณสัตว์เหมันต์แข็งแกร่งมาก! ข้าต้องเสียยันต์พิทักษ์ชีพ พไปหนึ่งแผ่นถึงหนีออกมาได้!”
หลิงอิ่งเพิ่งพูดจบก็เกิดระเบิด
