ยับร่างกายมานานมากแล้ว ให้พวกเจ้าสามตนมาเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยของข้าก็ดีเหมือนกัน…”
จิตวิญญาณแห่งความว่างเปล่าทั้งสามตนพลันหน้าถอดสี รีบโกยแนบไปไกลทันที!
ชั่วอึดใจต่อมา พื้นที่โล่งกว้างในรัศมีไม่นับสิบลี้เกิดแสงสายฟ้านรกเปรี้ยงปร้าง จิตวิญญาณแห่งความว่างเปล่าแหลกสลาย เสียงสายฟ้าฟาดที่ดังสะเทือนเลื่อนลั่นหลงเหลือไว้เพียงสีสั นของสายฟ้าแลบนับครั้งไม่ถ้วนในความมืดอันความว่างเปล่าบนฟ้าดิน...
สิบอึดใจต่อมา มังกรนิลคาบจิตวิญญาณแห่งความว่างเปล่าที่แหลกยับเยินสองตนมาไว้ที่แท่นบูชา
“ชิ๊! คิดไม่ถึงว่าจะมีตัวที่กลืนหายไปกับความมืดได้ด้วย หนีเร็วชะมัด…คงเป็นเพราะข้าไม่ได้ขยับร่างกายมานานเกินไป…” มังกรนิลสีหน้าห่อเหี่ยว
หลี่ว์ต้งปินหัวเราะแห้ง สิบอึดใจต่อมา การสังหารจิตวิญญาณแห่งความว่างเปล่าของเผ่าพันธุ์จิตวิญญาณสองตนของมังกรนิล นำมาสู่การต่อสู้ที่ทำให้จิตวิญาณแห่งความว่างเปล่าหลายตนต้องบา าดเจ็บล้มตายจำนวนมาก ผลการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวขาดนี้ คิดไม่ถึงว่ามังกรนิลจะยังไม่พอใจ แล้วแบบนี้เขาจะพูดอะไรได้…
“อืม…แต่จิตวิญญาณแห่งความว่างเปล่านี้รสชาติโอชะไม่เบา หนุบหนับเคี้ยวเพลิน อีกทั้งยังเพิ่มพลังความแข็งแกร่งให้กับ
