เป็นไปตามคำกล่าวที่ว่าตนเองย่อมรู้จุดอ่อนของตนเองดีที่สุด ให้เซียวถ ถูเป็นผู้ปลิดชีพตนเอง ไม่เพียงแต่ช่วยเติมเต็มพลังที่ไม่แกร่งพอในการโจมตี แต่ยังจัดการได้อย่างตรงจุด เตรียมการได้เฉียบแหลมยิ่งนัก! โอ้โห…ยักษ์อันหลินอัจฉริยะจริงเชียว!”
สิ่งที่ทีน่าพูดล้วนเป็นคำพูดไร้สาระ แต่อันหลินกลับได้ประโยชน์จากคำพูดเหล่านี้มาก เขาส่งยิ้มเบิกบานใจให้กับทุกคน
หงโต้วรู้สึกว่ารอยยิ้มนี้ดูเปล่งประกายจนค่อนข้างแยงตา เขาหดตัวอย่างอดไม่ได้
และในจังหวะนี้ก็มีเสียงอันเลือนรางดังแว่วขึ้น “เอ๊ะ…ในที่สุดข้าก็หลุดพ้นแล้ว ข้าต้องขอบคุณพวกเจ้า ขอบคุณอันหลิน…คิดไม่ถึงว่าความสุขจะมาถึงเร็วขนาดนี้ อีกทั้งยังเกิดข ขึ้นกะทันหันขนาดนี้…”
เสียงนี้เป็นเสียงที่ทำให้ทุกคนถึงกับสั่นเทิ้มไปทั้งตัว นั่นมันเสียงเซียวถู!
แถมภาษาที่พูดก็ไม่ใช่ภาษาบรรพกาลหรือภาษาอนารยชนด้วย แต่เป็นภาษาที่พิเศษมากภาษาหนึ่ง เมื่อภาษานี้ผ่านเข้ามาหูของพวกเขา ทำให้พวกเขาเข้าใจในสิ่งที่เซียวถูพูดได้อย่างกระจ่างแจ้ง ง
อันหลินกับคนอื่นๆ กวาดสายตามองไปทั่วทิศ แต่กลับไม่พบต้นตอของเสียงใดๆ ที่เป็นเสียงพูดของเซียวถู
“ไม่ต้องมองหาแล้ว ข้าตายแล้ว ตอนนี้สิ่งที่พวกเจ
