“ท่านผู้อาวุโส ทำไมท่านไม่ลองใช้กระบี่แทงทะลุหัวใจตนเองดูเล่า” อันหลินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เลือกที่จะถามออกไป
ชายเผ่าพันธุ์มังกรส่ายหน้า “ถึงแม้ข้าอยากตาย แต่ ‘มรรควิถี’ กลับไม่ยินยอมให้ข้าตาย ดังนั้นข้าจึงหมดหนทางที่จะลงมือปลิดชีพตนเอง สำหรับข้าแล้ว ไม่ว่าข้าจะใช้วิธีไหนฆ่าตัวตาย ล้วนมีพลังลึกลับยิ่งมาขัดขวางข้าไว้”
‘มรรควิถี’ ขัดขวางไม่ให้ฆ่าตัวตาย? นี่เป็นครั้งแรกที่อันหลินได้ยินเรื่องเช่นนี้
“ขอถามอย่างละลาบละล้วงหน่อยนะท่านผู้อาวุโส มรรควิถีที่ท่านฝึกฝนคืออะไร” อันหลินถามด้วยความรู้สึกค่อนข้างอยากรู้
“มรรควิถีที่ข้าฝึกฝนคืออมตะมรรควิถี” ชายเผ่าพันธุ์มังกรไม่ได้ปิดบัง ตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก
อันหลิน “…”
ผู้ฝึกฝนอมตะมรรควิถีมาขอร้องให้คนอื่นประทานความตายให้?
โลกนี้เป็นอะไรไปแล้ว…
ในเมื่ออยากตายขนาดนี้ แล้วทำไมถึงเดินสายอมตะมรรควิถีตั้งแต่แรกเล่า
ดูเหมือนว่าชายเผ่าพันธุ์มังกรจะรู้ความคิดของอันหลิน เขาทอดถอนหายใจออกมา กล่าวเสียงแผ่วเบา “โดยทั่วไปแล้วผู้บรรลุระดับหวนคืนสู่ความว่างเปล่า อายุขัยจะอยู่ที่หนึ่งล้านปี แต่ข้าอยู่มาหลายล้านปีแล้ว…ไม่…นี่ยังไม่นับที่ข้าใช้พลังลบล้างกาลเวลาของข้า ณ ที่แห่ง
