องที่ไร้เหตุผลยิ่งนัก!
อันหลินถ่ายทอดข้อเรียกร้องให้หลิวฉู่ฉู่กับคนอื่นๆ ฟัง แล้วทุกคนก็จมอยู่กับความเงียบขรึมอีกครั้ง
“ลงมือได้แค่ครั้งเดียวอย่างนั้นหรือ ถ้าเช่นนั้นพวกเราแต่ละคนก็ต้องใช้การโจมตีที่รุนแรงสูงสุดในการโจมตีชายเผ่าพันธุ์มังกรตนนั้นพร้อมกัน เมื่อทำเช่นนี้โอกาสที่จะประสบผลสำเร็จย่อมสูง” หลิงอิ่งกล่าว
“มรรควิถีของเขาคืออมตะมรรควิถี สู้เราลองถามเขาก่อนว่าเขากลัวอะไรจะไม่ดีกว่าหรือ พวกเราจะได้สังหารได้ตรงจุด” หลิวฉู่ฉู่เสนอ
อันหลินรู้สึกว่าสมเหตุสมผล จึงหันไปถามว่า “ท่านผู้อาวุโส ท่านกลัวอะไร หรือมีพลังรูปแบบไหนบ้างที่มีโอกาสสูงในการปลิดชีพท่าน”
ชายเผ่าพันธุ์มังกรตอบ “ข้ากลัวเจ็บ”
มุมปากของอันหลินกระตุก “หมดแล้ว?”
ชายผ่าพันธุ์มังกรไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง กล่าวเสริมขึ้นว่า “ข้ากลัวความโดดเดี่ยวเดียวดาย”
อันหลิน “…”
หลังจากที่ทุกคนหารือกันแล้ว ตัดสินว่าส่งหงโต้วไปสังหารชายเผ่าพันธุ์มังกรเป็นคนแรก ลองดูว่าความอมตะของชายเผ่าพันธุ์มังกรแน่แค่ไหน ถ้าสังหารสำเร็จก็จะเป็นเรื่องที่ดีที่สุด ถ้าไม่สำเร็จก็รวบรวมไว้เป็นข้อมูล เพื่อเป็นทฤษฎีสนับสนุนแผนการสังหารในครั้งต่อไป
หงโต้วเดินเข้าไปหยุดอยู่ตร
