ิตวิญญาณ ราวกับกายและดวงจิตดับสิ้นแล้ว
ทว่าไม่นาน นัยน์ตาทั้งสองข้างของเขาก็กลับมาสุกใสอีกครั้ง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความเจ็บปวด “เจ็บกะโหลกปางตาย…ไม่ถูก! เจ็บกะโหลกไม่ถึงขั้นปางตาย แค่รู้สึกเจ็บ แต่ยังไม่ตาย…เฮ้อ…”
เสียงทอดถอนใจด้วยความเศร้าโศกของเขาดังก้องไปทั่วฟ้าดิน คนอื่นที่เหลือต่างพากันเบิกตาโต ราวกับเห็นปรากฏการณ์ที่น่าเหลือเชื่อ
เรือนร่างอรชรของหลิวฉู่ฉู่สั่นไหว สีหน้าค่อนข้างห่อเหี่ยว “เป็นแบบนี้ได้อย่างไรกัน…ข้าไม่ได้ยั้งมือเลยสักนิด…กลับทำให้เขารู้สึกแค่เจ็บกะโหลกเท่านั้นน่ะหรือ…”
อันหลินเองก็รู้สึกตกใจกลัว หลิวฉู่ฉู่จัดว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มแล้ว แต่ถึงเป็นเช่นนี้ก็ยังไม่อาจสังหารชายเผ่ามังกรให้ตายได้ พลังเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกสิ้นหวัง
มีวิธีไหนกันแน่ที่จะ…ที่จะสังหารชายเผ่ามังกรตนนี้ได้
