หลินเห็นสถานการณ์แล้วก็รีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธด้วยสีหน้าไร้มลทิน อธิบายว่า “ก่อนหน้ามีจอมมารสองตนขโมยผลึกหินต้นกำเนิดทั้งหมดไป ป พวกข้าตามพวกมันมาตลอดทาง คาดไม่ถึงว่าจะช้าไปหนึ่งก้าว พวกมันใช้เวทมนตร์หนีไปแล้ว!”
เมื่อชายเผ่าพันธุ์มังกรได้ฟังเช่นนั้นก็ชะงักงัน กลิ่นอายความดุร้ายเหือดหายไปไม่น้อย แต่สายตาของเขายังคงจ้องเขม็งอยู่ที่อันหลิน ราวกับว่ามีโอกาสระเบิดพลังสังหารตลอดเวลา
เมื่ออันหลินเห็นสถานการณ์ ก็โล่งใจขึ้นเล็กน้อย โชคดีชายเผ่าพันธุ์มังกรไม่ใช่ประเภทที่ที่เห็นหน้าก็ลงมืออย่างบ้าคลั่ง ยังมีพื้นที่สำหรับการเจรจา…
“ท่านผู้อาวุโส ในเมื่อไม่มีธุระอะไรแล้ว ข้าน้อยขอลา!” อันหลินรู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ควรอยู่นาน ผลึกหินเก็บไปเกลี้ยงแล้ว สังหารชายเผ่ามังกรตนนี้ไปก็ไม่ได้อะไร เป็นบอส สที่ไม่มีแม้แต่แหวนมิติ ของล้ำค่าก็ไม่ได้ แล้วจะมีอะไรน่าสนใจ เขารู้สึกอยากออกไปจากตรงนี้ทันที
ชายเผ่าพันธุ์มังกรเงียบขรึมไม่พูดจา เมื่ออันหลินเห็นเช่นนั้น เขาก็หันหลังเตรียมเผ่น
“ช้าก่อน! ก่อนข้าตาย พวกเจ้าห้ามไปไหน!” ชายเผ่าพันธุ์มังกรพูดโพล่งขึ้นกะทันหัน
อันหลิน “…”
“เขาพูดอะไร” หลิวฉู่ฉู่ถามขึ้นอีกครั้งด้วยความอยากรู้
“
