กัน
ด้วยเหตุผลเช่นนี้ ทุกคนต่างสบตากันอีกครั้ง จากนั้นก็ตัดสินใจออกมาตรงกัน!
เข้าไป!
ผลึกหินต้นกำเนิดตั้งมากมายขนาดนี้ สิ่งที่น่าดึงดูดใจนี้กล่าวได้ว่าเป็นสิ่งล้ำค่ายิ่ง จะปล่อยให้หงโต้วกวาดเรียบไปทั้งหมดได้อย่างไรกัน!
ข้ามผ่านเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ทุกคนข้ามร่องรอยแบ่งเขตแดนสีทองนั้นไปอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด มุ่งตรงไปยังเบื้องหน้าด้วยความเร็วสูงสุด
เริ่มแรกอันหลินใช้ความเร็วของปีกวายุกับกระบี่วายุเข้าด้วยกัน หวังว่าจะใช้แรงเฉื่อยแซงหน้าหงโต้วไปก่อนสักสิบเมตร
ทว่าเขายังนับว่าไร้เดียงสานัก ทันทีที่เขาก้าวข้ามร่อยรอยแบ่งเขตแดนสีทองนั้นไป ทุกสิ่งทุกอย่างก็ช้าลงในบันดล ช้าลงจนเขาลืมไปแล้วว่าจะเหาะอย่างไร…
พรืด เขาถลาลงบนพื้น ใบหน้าทิ่มดิน ไถลครูดไปบนพื้นดินจนกลายเป็นร่องยาวถึงสามสี่เมตร
หลิวฉู่ฉู่ “…”
ทีน่าคว้าจับเส้นผมของอันหลินไว้ นางเองก็ลืมเช่นกันว่าเหาะอย่างไร การกระพือของปีกกระพือไปอย่างไร้กฏเกณฑ์ พลังรวนไปหมด ราวกับทุกสิ่งทุกอย่างสะเปะสะปะยุ่งเหยิง
ความรู้สึกเช่นนี้…ว้าวุ่นใจยิ่งนัก!
โดยเฉพาะหลิงอิ่ง แมงกะพรุนที่มักจะลอยล่องกลางเวหา ในตอนนี้คาดไม่ถึงว่าจะล่วงตกลงมาสู่พื้นดิน เอาหนวดตะกายพื้น ต้อง
