ย่างไร”
เมื่อหงโต้วเห็นคนคนนั้นก็ตะลึงอึ้งงันทันที
“คุณพระ! เจ้าเองหรือ!”
เขาตะโกนลั่น เหมือนมีฝูงสัตว์นับหมื่นวิ่งห้อผ่านไปในใจ
เขาถูกอันหลินช่วยไว้งั้นหรือ ควรจะเป็นเขาที่ช่วยอันหลินด้วยฐานะของผู้พิทักษ์โลกไม่ใช่หรือ
บทมันไม่ถูกนี่นา!
หญิงสาวที่สวมชุดกระโปรงสีชมพูย่ำเมฆเหาะมาแล้วกระโดดลงข้างๆ อันหลินอย่างเบาหวิว คิ้วเรียวขมวดมุ่นแล้วบ่นอุบว่า “มังกรที่เก่งกาจปานนี้ทำไมไม่มีอะไรเลย”
อันหลินก็ยักไหล่อย่างเหลืออดเช่นกัน “สัตว์ตัวนี้ค่อนข้างพิเศษ หากไม่อยากให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน ทำได้แค่เผาให้วอดวาย ข้ายังคิดอยู่เลยว่าเผามันให้สิ้นซากแล้วจะมีของดีจำพวก ผลึกต้นกำเนิดโผล่มาหรือไม่ ไม่คิดเลยว่าข้าจะคิดเยอะไป”
หลิวฉู่ฉู่ยู่ปากอ่อนนุ่มแล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า “สู้ฆ่าคนชิงทรัพย์ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ…”
อันหลิน “…”
ก็จริง สู้อย่างยากลำบาก เกือบจะเอาชีวิตไปทิ้งแล้วด้วยซ้ำ กว่าจะเอาชนะบอสบรรพกาลตัวหนึ่งได้ กลับคิดไม่ถึงเลยว่าพอเอาชนะบอสได้แล้วจะไม่มีไอเทมให้ ไม่มีแม้แต่เหรียญด้วยซ้ำ! พว วกเขาสู้ขนาดนี้ไปเพื่ออะไร เมื่อพบเจอกับสถานการณ์เช่นนี้ถ้าเป็นมนุษย์ก็ต้องรู้สึกเจ็บปวดจนทนไม่ไหว
อันที่จริง…ในใจอันหลินก