็ไม่ได้รู้สึกแย่ปานนั้น เนื่องจากเขาได้รับโปรแกรมโกงมาก็ดีใจมากอยู่เหมือนกัน แต่มันแสดงออกไม่ได้ หลิวฉู่ฉู่จะได้ไม่อึดอัดใจกว่าเดิม เขาใส่ใจขนาดนี แหละ
ทั้งสองผ่านความยากลำบากมาด้วยกัน ย่อมดีกว่าคนหนึ่งได้รับโชค แต่อีกคนลำบากต่อไป…
ในตอนนี้เอง แมงกะพรุนที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าก็ค่อยๆ ลอยลงมาหาอันหลินช้าๆ แล้วแนะนำตัวด้วยเสียงที่ค่อนข้างมีชีวิตชีวาว่า “สวัสดีสหายทั้งหลาย ข้าหลิงอิ่งจากอาณาจักรธรรมชาติแห ห่งหอสร้างโลก”
อันหลินพยักหน้าแล้วยกมือขึ้นคารวะตอบ “สวัสดีหลิงอิ่ง ข้าอันหลินจากแดนจิ่วโจวแห่งสรวงสวรรค์”
หลิวฉู่ฉู่ก็แนะนำตัวเองเช่นกันว่า “สวัสดี ข้าหลิวฉู่ฉู่จากแดนจิ่วโจวแห่งสรวงสวรรค์”
“ข้าทีน่าจากเมืองใจกลาง!” ทีน่ากางปีกสีทองแล้วพูดอย่างยิ้มแย้ม
หงโต้วกินยารักษาบาดแผลแล้วเดินกะเผลกเข้ามา มองอันหลินแวบหนึ่งด้วยความรู้สึกผิด เบะปากแล้วเบนสายตามองหลิวฉู่ฉู่ก่อนจะพูดว่า “ข้าหงโต้วจากอาณาจักรธรรมชาติแห่งหอสร้างโล ลก”
ดวงตาของหลิวฉู่ฉู่เป็นประกาย ที่แท้มันก็คือหงโต้วที่มีฉายาดีที่สี่นี่เอง
อันหลินโค้งให้หงโต้วกับหลิงอิ่งเล็กน้อยๆ ใบหน้ามีความซาบซึ้ง “ขอบใจพวกเจ้าทั้งสองที่ลงมือช่วยเหลื
