อ ข้าขอขอบคุณทั้งสองมา ณ ที่นี้ก่อน”
ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร หงโต้วกับหลิงอิ่งลงมือช่วยอันหลินจัดการมังกรพันเนตรจริงๆ บุญคุณครั้งนี้เขาจะจำจดไว้ในใจ
“ฮ่าๆ ๆ…สหายอันหลินไม่ต้องทำเช่นนี้หรอก พวกข้าไม่ได้ช่วยอะไรเลย” หลิงอิ่งรีบโบกมือเป็นพัลวัน หนวดสีขาวกึ่งโปร่งแสงหลายสิบเส้นโบกไปโบกมากลางอากาศ
หงโต้วกลับถูกคำขอบคุณคำนี้เล่นเอาละอายใจ ฮึดฮัดเบาๆ แล้วสะบัดหน้าไปยังทางอื่น
เมื่อแนะนำตัวกันแล้วหลิงอิ่งก็ค่อยๆ เหาะไปยังใจกลางของทะเลสาบขาวช้าๆ
“พวกเจ้าก็อย่าเศร้าไปเลย ข้าคิดว่าก้นทะเลสาบขาวแห่งนี้ไม่ธรรมดา”
หลิงอิ่งเป็นแมงกะพรุน จึงค่อนข้างรู้สึกไวกับสิ่งที่เกี่ยวกับน้ำเป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้จึงสังเกตเห็นความผิดปกติ
อันหลินกับพวกหลิวฉู่ฉู่ต่างก็ตาลุกวาว เหาะตามหลิงอิ่งไปยังกลางทะเลสาบขาว
“ตามข้ามา ที่นี่อาจจะเป็นแดนพิศวง มังกรปีศาจตัวเมื่อครู่นี้น่าจะเป็นอสูรพิทักษ์แห่งแดนพิศวง!” หลิงอิ่งดำลงไปในทะเลสาบก่อน
ไม่รู้เพราะเหตุใด อันหลินนึกถึงเจียงอันหลานแห่งโบราณสถานเมฆขาว เจียงอันหลานก็เป็นมังกรเช่นกัน ทำหน้าที่พิทักษ์โบราณสถานสถานบันวิจัยจื่อซิง หมายความว่ามังกรพันเนตรก็เป็นสิ่ง งมีชีวิตเฉกเช
