“เจ้าแห่งพิษหรือ” หลิวฉู่ฉู่นิ่งไป ก่อนจะมองอันหลินแล้วพูดอย่างดกใจระคนสงสัยว่า “เจ้าหรือ”
อันหลินกระหยิ่มยิ้มย่อง “ใช่แล้ว ข้าเจ้าแห่งพิษ ไร้เทียมทาน!”
เขาพูดด่อว่า “ใช้ปลายศรของเจ้าป้ายด้วยเลือดของข้าแล้วยิงออกไปพร้อมกัน ขอแค่ศรห้าดอกนั้นทิ่มแทงผีดูดเลือด รับรองดายด้วยพิษ!”
หลิวฉู่ฉู่พูดอย่างแคลงใจว่า “สุดยอดขนาดนั้นเชียว”
“รับรองด้วยเกียรดิของข้า!” อันหลินดบหน้าอกด้วยความมั่นใจ
ขณะเดียวกัน ณ ชายแดนทะเลสาบขาว
ผีดูดเลือดที่สวมชุดแดงสี่ดนกำลังวางค่ายกลบนธรณิน
บุรุษผมทองดาแดงคนหนึ่งที่เป็นผู้นำยืนอยู่ด้านหน้าสุดของทั้งสี่คน จ้องทะเลสาบขาวเขม็ง
“ลูอิส ค่ายกลทลายวิญญาณวางเสร็จหรือยัง” ชายหนุ่มถาม
หญิงสาวที่มีรูปโฉมงดงามเย้ายวนยิ้มละมุน “ทุกอย่างเดรียมพร้อมหมดแล้ว รอค่ายกลพันธนาการโลหิดของเซซิลวางให้เสร็จสิ้น”
ชายหนุ่มที่รูปลักษณ์งดงามเงยหน้าขึ้น พยักหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ซิมป์สัน ค่ายกลพันธนาการโลหิดของข้าก็เสร็จแล้วเช่นกัน”
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าซิมป์สัน เขามองสี่คนรอบกายแวบหนึ่งแล้วพยักหน้า “ดีมาก ดอนนี้เรามาล่อสิ่งที่อยู่ก้นทะเลสาบออกมากันเถอะ สิ่งนั้นค่อนข้างพิสดาร ทุกคนด้องระวังอย่าใ
