ในระยะไกลอย่างยิ่งเช่นนี้เป็นครั้งแรก ภาพนี้เท่สุดๆ ไปเลย!
“ไป ไปเก็บสมบัติกัน!”
หลิวฉู่ฉู่กระโดดขึ้นก้อนอิฐของอันหลินแล้วชี้ไปยังทิศทางนั้นด้วยนิ้วมือเรียวขาวอย่างยิ้มแย้ม
อันหลินพยักหน้า ก่อนจะขี่ก้อนอิฐเหาะไปยังตำแหน่งที่ระเบิด
ตำแหน่งระเบิดที่ไกลออกไปยี่สิบกว่าลี้เกิดหลุมขนาดใหญ่ ร่างไร้ศีรษะอันโอฬารกลายเป็นถ่านดำ อันหลินมองร่างนี้แล้วสามารถวิเคราะห์ได้รางๆ ว่ามันมีขาที่กำยำมากสี่ขา เนื้อตั วเต็มไปด้วยหนานแหลม คงจะเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทอสูรที่ยิ่งใหญ่
“มันเป็นสัตว์ปราณของขุมนรกอสูรร้าย” หลิวฉู่ฉู่ย่างฝีเท้าอันเบาหวิวเดินไปหาร่างนั้น หยิบวงแหวนสีทองอร่ามขึ้นมา นั่นคงเป็นอุปกรณ์มิติที่ไว้เก็บสมบัติ
“เรียบร้อย! ฆ่าคนชิงทรัพย์เป็นอะไรที่ชอบที่สุดแล้ว!”
“ตื่นเต้นกว่าตามหาผลึกต้นกำเนิดเยอะเลย!” หลิวฉู่ฉู่กล่าว
อันหลินพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เขาร่ำรวยจากการฆ่าคนชิงทรัพย์นี่แหละ อ้อ ขายซาลาเปาด้วย
เขาเบนสายตามองอสูรปราณด้วยความเห็นอกเห็นใจ “เฮ้อ อสูรปราณระดับแปลงจิตกลับต้องมาตายโดยที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่แบบนี้ น่าสลดใจจริงๆ…”
“โลกก็แบบนี้แหละ ก