ในระดับแปลงจิตขั้นต้น แต่ทีน่ากลับเทียบเทียมสุดยอดแปลงจิตนานแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูพรรค์นี้ หากนางตกใจจนหมดสิ้นความฮ ฮึกเหิม มันคงน่าขายหน้าเกินไป
ทีน่ามองขุนเขาที่หดตัวถอยหลังไปด้วยความตกใจพลางพึมพำว่า “ทั้งๆ ที่ตัวใหญ่ออกขนาดนั้น ทำไมอ่อนแอขนาดนี้…”
“ใครทำให้เจ้าเกิดความคิดว่ายิ่งตัวใหญ่จะยิ่งแข็งแกร่งกันนะ” อันหลินพูดอย่างไม่สบอารมณ์
ทีน่าตอบว่า “เจ้าอย่างไรเล่า”
อันหลิน “…”
ขณะที่ทั้งสองกำลังจะจากไปนั้น จู่ๆ ท้องนภาก็สั่นสะเทือนขึ้นมา
จากนั้นรอยแยกสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นบนเวหามากมาย เนืองแน่นมองไม่เห็นปลายทาง
อย่างน้อยในสายตาของอันหลิน รัศมีสิบกว่าลี้ล้วนแต่มีสภาพแบบนี้
รอยแยกเหล่านี้เป็นเหมือนตาข่ายสีดำที่มหึมาห่อหุ้มไปทั่วทั้งผืนฟ้า
จากนั้นรอยแยกก็แยกออก มีของเหลวสีดำเมี่ยมหลั่งไหลออกมา ของเหลวเหล่านี้หนืดข้นล้ำลึก เทลงบนพื้นดุจใบมีดสีดำ
“เอ๊ะ นี่มันอะไร” ทีน่ายื่นมือออกไปด้วยความฉงน อยากจะตรวจสอบของเหลวสีดำเหล่านี้ดูสักหน่อย
อันหลินเห็นดังนั้นก็ตะลึงงัน “อันตราย! รีบหลบของเหลวพวกนี้เสีย!”
อันหลินกลายเป็นผู้อาวุโสที่มาก
