ความรู้ไปแล้วในใจทีน่า ด้วยเหตุนี้เมื่อนางได้ยินคำพูดของอันหลินแล้ว จึงลบล้างความคิดตรวจสอบไปโดยที่ไม่แม้แต่จะคิด ลากอันหลินหลบหลีกของเหลวสีด ดำเหล่านั้นไม่หยุด
ปานว่าขุนเขาใหญ่ประสบพบเจอกับสิ่งที่น่ากลัวอย่างยิ่ง คล้ายว่าจะเตี้ยลงกว่าเดิมแล้ว แถมยังมีม่านแสงสีทองประหนึ่งร่มขวางอยู่เหนือยอดเขาอีกด้วย
ของเหลวสีดำหยดลงพสุธา ทะลวงพื้นผิวอย่างไม่มีอุปสรรคขัดขวาง ทิ้งรอยแยกที่น่ากลัวมากมายหลายทาง สิ่งมีชีวิตบนพื้นที่หลีกไม่ทันถูกของเหลวสีดำหั่นร่างกายสะบั้น กรีดร้องโหยหวนบน พื้น
“ของ…ของเหลวนี่มันอะไรกัน…” ทีน่าตกใจจนหน้าซีดเผือด
ทั้งๆ ที่สิ่งเหล่านี้ไม่มีคลื่นพลังใดเลย แต่กลับแฝงด้วยพลังที่น่ากลัวยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะอันหลินห้ามปรามนางทันท่วงที เกรงว่ามือน้อยๆ ของนางคงถูกตัดไปแล้ว
“พลังแรกกำเนิดแผ่ซ่านมาถึงดินแดนผืนนี้ ดินแดนที่พังทลายผืนนี้ไม่สามารถคงสภาพให้ตัวเองมั่นคงได้อีกแล้ว” อันหลินถอนหายใจ
มองจากข้อมูลที่เขาได้มาแล้ว แผ่นดินนี้ถูกลดทอนพื้นที่ไปหนึ่งในร้อยแล้ว สถานที่มากมายหวนสู่
