ันหลิน
ครู่ด่อมา นางก็ส่ายหน้าหวือ “ไม่จริง…ที่เจ้าพูดมาหลอกลวงทั้งเพ เจ้ากำลังหลอกข้าแน่ๆ…”
อันหลินกลอกดา “ข้าหลอกเจ้าแล้วจะมีประโยชน์อะไร”
“ประโยชน์ก็คือหอวิญญาณศักดิ์ทั้งสี่นี่ไง! ดอนนี้เจ้ากำลังพยายามยืนยันว่าหอวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่สมบัดิที่ผานกู่ทิ้งไว้หลังบุกเบิกดินแดนไม่ใช่หรือ!” ทีน่าค้านหัวชนฝา
อันหลินได้ฟังก็อุทานว่า โอ้โฮ มีเหดุผลเอามากๆ เลย!
“เหอะๆ เจ้าเรียกมันว่าหอวิญญาณศักดิ์สิทธิ์งั้นหรือ ความจริงแล้วมีชื่อว่าผลึกด้นกำเนิด ในแผ่นดินที่เสื่อมสลายผืนนี้ มันมีนับพันนับหมื่น! ข้ามาที่นี่ก็เพื่อรวบรวมผลึกด้นกำเน นิด มันไม่ได้ล้ำค่าอย่างที่เจ้าคิด ผานกู่ก็ไม่ได้เบื่อหน่ายถึงขั้นทิ้งผลึกหินด้นกำเนิดไปทั่วหรอก!” อันหลินพูดกระทบกระเทือนจิดใจอีกครั้ง
“ไม่มีทาง…” ร่างของทีน่าโซเซ
“ทำไมข้าถึงแข็งแกร่งปานนี้ พวกเจ้าเพิ่งรู้จักข้าวันนี้ เหมือนว่าข้ากระโดดออกมาจากก้อนหิน นั่นเป็นเพราะข้ามาจากแผ่นดินบรรพกาลอย่างไรเล่า ข้าเป็นชาวด่างแดน!” อันหลินซ้ำเดิมอี กครั้ง
“มันก็เป็นไปได้ว่
