วะอย่างหอกดอกสาลี่ต้องพิรุณพุ่งไปหากองทัพใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้า
แม่ทัพแคว้นวารินเห็นดังนั้นก็ชะงักก่อน จากนั้นก็ปีกไอก็ก่อตัวพุ่งตัวใส่เย่หนานเทียนด้วยความประหลาดใจ หัวเราะร่วนพูดว่า “เย่หนานเทียน นี่เจ้าจะรนหาที่ตายหรือ รอพลทหารไม่ก กี่ร้อยนายนั่นถูกกองทัพของข้าเหยียบราบเป็นหน้ากลองเถอะ!”
“เย่หนานเทียน นี่เจ้าทำอะไรน่ะ รีบถอยทัพสิ! ขอเพียงเรารักษาเมืองไว้ได้ ค่อยวางแผนตีกลับ!” เนี่ยฮ่าวตะโกนเสียงดัง
เย่หนานเทียนยิ้มบางๆ “ตอนนี้แหละโอกาสตีกลับ พวกเขาจบเห่แล้ว”
กองทัพแคว้นวารินเริ่มปะทะกับกองทัพหนานเทียน การประสานงากันดุเดือดไม่ได้เกิดขึ้นแต่อย่างใด
เพราะกองทัพของแคว้นวารินถูกกองทัพหนานเทียนพุ่งแหวกเหมือนเต้าหู้!
หอกดอกสาลี่ต้องพิรุณของกองทัพหนานเทียนห้อมล้อมด้วยปราณสีขาว ดุจอาวุธเทวะที่ไร้เทียมทาน ทำให้ร่างของศัตรูขาดเป็นสองท่อนทันทีทั้งที่ยังไม่แตะปลายหอกด้วยซ้ำ!
เหล่าพลทหารแคว้นวารินต่างก็งงงวย อาวุธ ชุดเกราะ โล่ของพวกเขาต่างก็แหลกสลายประหนึ่งเต้าหู้เมื่อประจันหน้ากับหอกยาวสีน้ำเงินนั่น ไม่มีกำลังต้านทานเลยสักนิด
อสูรมด อสูร
