เอ่อ…มันน่าอึดอัดเหลือเกิน
ไม่คิดเลยว่าเขาจะเผลอเหยียบราชาที่กำลังกรีธาทัพด้วยตัวเองของพวกเขาตายแล้วจริงๆ จะทำอย่างไรดี
เนื่องด้วยการเคลื่อนย้ายของมิติเป็นการสุ่ม เขาทำได้แค่โผล่มาที่นี่ตามการสุ่ม ความผิดนี้จะโยนให้เขาไม่ได้นะ
คนแคระบนพื้นยังโจมตีรองเท้าของเขาอย่างบ้าคลั่ง ถึงขั้นว่ามีปืนใหญ่สิบกว่าลำยิงรองเท้าของเขาไม่หยุดพัก ต่อให้รองเท้าของเขาเป็นวัสดุไม่ธรรมดา ตอนนี้ก็เล่นเอาดำไปจุดหนึ่ง งเหมือนกัน
อันหลินย่นคิ้วพูดว่า “อืม ข้าแค่ไม่ระวังมาโผล่ที่นี่ บังเอิญเหยียบราชาของพวกเจ้าเข้าพอดี พวกเจ้าทำเช่นนี้…เกินไปแล้วนะ! ว่ากันตามเหตุผลข้าก็บริสุทธิ์นะ!”
“เจ้าบริสุทธิ์งั้นหรือ แล้วความเจ็บปวดกับการตายของราชาของพวกเราใครจะแบกรับ! ใครจะรับผิดชอบ!” เย่หนานเทียนจ้องอันหลินเขม็ง ถ่มน้ำลายใส่นิ้วของอันหลิน
อันหลิน “…”
ชายชาตรีที่ไม่กลัวเกรงศัตรูดีๆ นี่เอง บีบให้ตายเลยดีไหม
อันหลินไม่ใช่คนที่กระหายเลือด ไม่อย่างนั้นก็ตบทหารพวกนี้ให้ตายยกกองทัพในฝ่ามือเดียวไปแล้ว
เรื่องนี้เขาควรจะรับผิดชอบสักหน่อยจริงๆ นั่นแหละ เพราะราชาของพวกเขากรีธาทัพมาเองอย่างทรงพลัง กลับไม่ระวังถูกยักษ์เหยียบตาย ปฏิกิริยาแรกของ
