พลทหารย่อมต้องเอาคืนยักษ์ที่ทำให้ ราชาตายแน่นอน
อันหลินเหยียบราชาพวกเขาตายเป็นอุบัติเหตุ แต่ก็เป็นความจริง
เขาใคร่ครวญครู่หนึ่งแล้วล้วงเข็มดอกสาลี่ต้องพิรุณ ศาสตราเวทขั้นสูงออกจากแหวนมิติ!
มีเข็มสีเงินขนาดเล็กทั้งสิ้นร่วมพันเล่ม ส่องแสงระยิบระยับภายใต้แสงอาทิตย์
“แม้ข้าจะไม่ได้เจตนา แต่ข้าก็เผลอเหยียบราชาของพวกเจ้าตายจริงๆ ใช้เข็มดอกสาลี่พันเล่มเหล่านี้เป็นของชดใช้ เจ้าเห็นว่าอย่างไร” อันหลินกล่าว
“เจ้านึกว่ามอบอาวุธให้พวกเราแล้วจะให้อภัยเจ้าหรือ ชีวิตของราชาประเมินค่าไม่ได้ ไม่ว่าสิ่งใดก็แลกไม่ได้…” เย่หนานเทียนกำลังตะคอก แต่เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานก็หาย ยใจเข้าดังเฮือกทันใด
พลทหารหลายร้อยชีวิตบนพื้นก็พากันหยุดการโจมตี เหม่อมองเข็มเงินที่ส่องแสงแวววับกลางอากาศเช่นกัน
“ยักษ์ปีศาจเทพเจ้า เจ้า…เจ้าจะมอบให้ข้าหมดเลยหรือ เจ้าเกรงใจกันเกินไปแล้ว…ราชาแห่งความสำริดอะไรนั่นตายแล้วไม่เป็นไร เจ้าไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย เปลี่ยนคนใหม่ก็สิ้นเรื่อง” เย ย่หนานเทียนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
อันหลิน “…”
ตอนนี้ในใจเย่หนานเทียนเกิดคลื่นซัดสาดบ้าคลั่งนานแล้ว วัสดุ คลื่นพลังงานของเข็มเงินร่วมพันเล่ม…เทียบเท่ากระบี่เทพข
