ั้นเขาก็อดถามไม่ได้ว่า “ผู้อาวุโสจื่อเวย ท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าจะมาขอสิทธิ์เข้าไปเขตเทพโบราณกับท่าน”
จักรพรรดิจื่อเวยยิ้มอย่างลึกล้ำ “อาศัยการทำนาย”
อันหลินเคารพเลื่อมใส สุดยอดไปเลย!
จักรพรรดิจื่อเวยคิดในใจ ไม่ว่าเจ้าจะมาขอร้องข้าหรือไม่ ข้าก็มีร้อยแปดวิธีทำให้เจ้าเข้าเขตเทพโบราณ อืม…ในฐานะความหวังที่จะสืบทอดสรวงสวรรค์ในอนาคต เขตเทพโบราณแห่งนี้เจ้าไม่อ อยากไปก็ต้องไป
อันหลินเก็บชุดลวงดาราใส่แหวนมิติ คำนับกล่าวอำลา
เมื่อเขาผละออกมา หวังเสวียนจ้านกับหยางรั่วหลิงก็กรูกันมาด้วยความสงสัย
“อันหลิน เจ้าไปคุยอะไรกับจักรพรรดิจื่อเวยหรือ” หวังเสวียนจ้านถาม
“เรียบร้อย!” อันหลินยิ้ม
“เรียบร้อย อะไรเรียบร้อยหรือ” หยางรั่วหลิงฉงนสนเท่ห์
“ข้าได้ไปเขตเทพโบราณแล้ว!” อันหลินพูดอย่างตื่นเต้น
หวังเสวียนจ้าน “…”
หยางรั่วหลิง “…”
“เป็นอะไรไปหรือ” อันหลินมองท่าทางตกตะลึงของทั้งสองแล้วพูดอย่างงุนงง
หวังเสวียนจ้านพูดอย่างลังเลนิดหน่อยว่า “เจ้า…เจ้าคุยกับจักรพรรดิจื่อเวยแค่ไม่กี่ประโยค เขาก็ยอมแหกกฎให้เจ้าเข้าเขตเทพโบราณแล้วหรือ”
อันหลินพยักหน้า “อืม แถมยังฝากฝังเรื่องอื่นอีกนิดหน่อย แต่ก็ตามนี้แหละไม่ผิดแน่”
“เด็ก
