เส้นอันดับหนึ่งของสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนสมชื่อจริงๆ!” หยางรั่วหลิงอุทาน
อันหลิน “…”
จู่ๆ หยางรั่วหลิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้อีก เอ่ยถามด้วยความประหม่าเล็กน้อยว่า “แล้วเจ้าแทนที่ใครหรือ”
อันหลินส่ายหน้า “ข้าไม่ได้แทนที่ใครทั้งนั้น สิทธิ์เข้าสู่เขตเทพโบราณกลายเป็นสามสิบเอ็ดคนแล้ว”
ครั้งนี้แม้แต่หวังเสวียนจ้านก็ตะลึงพรึงเพริด ชูนิ้วโป้งแล้วพูดว่า “สุดยอด!”
“แบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ” หยางรั่วหลิงทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ
อันหลินคิดว่าพวกเขาเข้าใจอะไรผิดไป จึงรีบชี้แจงทันทีว่า “ไม่ใช่อย่างที่พวกเจ้าคิดนะ แต่อุโมงค์นั่นเข้าไปได้สามสิบเอ็ดคนแต่แรกอยู่แล้ว”
“ไม่ต้องอธิบายแล้ว สหายอันหลิน ข้าเข้าใจดี” หวังเสวียนจ้านพยักหน้ารัวๆ
“คือว่า…” หยางรั่วหลิงหน้าแดงเรื่อ ชั่วขณะที่แววตาวูบไหว ก็เหมือนจะรวบรวมความกล้าได้แล้ว เอ่ยปากว่า “หลังข้าบรรลุระดับหวนสู่ความว่างเปล่าแล้ว เจ้าช่วยพูดกับจักรพรรดิจื่ อเวยสักหน่อยได้ไหมว่า ให้ข้าย้ายไปเป็นเจ้าแห่งวังที่วังบุปผาของสรวงสวรรค์…”
อันหลิน “…”
พวกนี้เห็นเราเป็นอะไรกันนะ เราเป็นเด็กเส้นแบบนั้นหรือไง!
