ร้อยปี’
‘ป.ล. ปฏิเสธภารกิจนี้ไม่ได้’
“เหอะๆ…” อันหลินหัวเราะเจื่อนๆ เส้นเลือดปูดโปนบนหัวทันที
ก่อนหน้านี้เป็นขันทีสามปี ตอนนี้ขันทีหนึ่งร้อยปี
แม่-เอ๊ย! เกินไปแล้ว!
ถึงแม้ว่า…เขาจะรักษาความบริสุทธิ์เพื่อสวีเสี่ยวหลานหนึ่งร้อยปี แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะยอมรับการพรากจากน้องชายหนึ่งร้อยปีได้!
ตอนนี้อันหลินตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ถ้าอยากทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ เขาก็ต้องเข้าไปในแดนโบราณบรรพกาล แต่ถ้าเป็นแบบนี้ก็เท่ากับว่าเขากระโดดเข้าไปในแดนอุกกาบาตถล่ม มด้วยตัวเองน่ะสิ! เดินตามสายหลักของชะตาไปสู่อนาคตที่แดงจนม่วง…
คิดจะเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงจะต้องกระโดดออกจากสายหลักของชะตา ถ้างั้นก็ต้องตัดสินใจทำเรื่องที่เขาไม่เคยทำมาก่อนอย่างเด็ดขาด…เป็นขันทีหนึ่งร้อยปี!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ อันหลินก็เบ้าตาเปียกชุ่มแล้ว
เขาไม่เคยคิดเลยว่าความเฉื่อยของโชคชะตาจะสูงปานนี้ การเปลี่ยนแปลงประการนี้เขาทำได้ยากมากเหลือเกิน…
“อันหลิน เจ้าคิดว่าจะเข้าแดนโบราณบรรพกาลหรือไม่” จู่ๆ หวังเสวียนจ้านก็โพล่งถามขึ้นมา
อันหลินมองหวังเสวียนจ้านแวบหนึ่งแล้วย้อนถามว่า “ถ้าเกิดว่ามีตัวเ
