จะเข้าแดนโบราณบรรพกาลหรือไม่”
อันหลินพยักหน้า “จากนั้นก็ได้ข้อสรุปว่าเป็นลูกผู้ชายจะหย็องไม่ได้”
“แล้วสตรีหย็องได้หรืออย่างไร” หญิงสาวป้องปากขำ ใบหน้ามีรอยยิ้มงดงามผุดขึ้น
อันหลินยิ้มเจื่อน หากไม่มีภารกิจบ้าบอนั่น คอยดูเถอะว่าฉันจะหย็องหรือเปล่า!
“สวัสดีนะ ข้าชื่อหยางรั่วหลิง ฉายาว่าหลิงอวี้” หญิงสาวเป็นฝ่ายแนะนำตัวเอง
“สวัสดี ข้าชื่อหวังเสวียนจ้าน ฉายาชิงคง” หวังเสวียนจ้านพูดอย่างสุภาพ
พวกเขาแนะนำกันแล้ว อันหลินก็จำต้องพูดว่า “สวัสดีเซียนหญิงหลิงอวี้ ข้าชื่ออันหลิน ยังไม่มีฉายา”
“เอ๊ะ เจ้าคืออันหลินแห่งสรวงสวรรค์หรือ” หญิงสาวตาเป็นประกาย พูดต่อว่า “ข้าได้ยินหัวหน้าเฉินแห่งปราบปรามของกาฬทวีปบอกว่า ฉายาของเจ้าคือยอดคนผู้พิชิตสายฟ้าไม่ใช่หรือ”
หวังเสวียนจ้านยิ้ม “ฉายาของอันหลินเยอะเชียวละ ทั้งเจ้าแห่งพิษ ดรรชนีทลายวิถีสวรรค์ เทพแห่งซาลาเปา…”
อันหลินแน่นหน้าอกโดยพลัน ใบหน้าเปื้อนยิ้ม แต่ในใจกลับตะโกนกร้าวว่า ‘นี่มันฉายานามเหรอ พวกเจ้าว่ามันเป็นฉายานามเหรอ! พวกเจ้าบ้าไปแล้ว หรืออันหลินคนนี้บ้าไปแล้ว ถึงได้ตั้ งชื่อแบบนี้เป็นฉายานาม!’
จ
