อันหลินคิดว่าเรื่องนี้จะประวิงเวลาไม่ได้ จึงตัดสินใจจะมุ่งหน้าสู่ตำหนักดวงจันทร์ทันที
เมื่อถึงตำหนักดวงจันทร์ก็ไม่ต้องสนหายนะบ้าบออะไรแล้ว ขอแค่เกาะขาพี่ฉางเอ๋อไว้ให้แน่น ทุกอย่างก็จะไม่มีปัญหา!
อันหลินเดินออกจากประตูของบ้านพัก กำลังจะขี่ก้อนอิฐลอยขึ้น
จู่ๆ ก็มีคลื่นแว่วมาจากเวหาระลอกหนึ่ง เสาแสงต้นหนึ่งพุ่งลงจากฟ้ากระแทกร่างของเขา มันเป็นเสาแสงที่แฝงด้วยพลังมิติ!
อันหลินเย็นวาบไปทั้งตัว เขาพลันนึกถึงหายนะที่แดงจนม่วงนั้นขึ้นมา
ให้ตายสิ! นี่เป็นการโจมตีที่มีเขาเป็นเป้าหมายหรือ ใครบังอาจลงมือภายในอาณาเขตของสรวงสวรรค์กัน
อย่าป่าเถื่อนและโจ่งแจ้งขนาดนี้ได้ไหม!
ทำไมเหตุถึงเกิดขึ้นเร็วปานนี้ ไม่ให้เวลาตั้งตัวกันหน่อยเลยเหรอ!
คอยดูนะว่าฉันจะรายงานบัค!
ขณะที่อันหลินกำลังสบถในใจไม่หยุดนั้น จู่ๆ ความรู้สึกวิงเวียนศีรษะก็เข้าจู่โจม
เพียงชั่วพริบตา เขาก็มาถึงตำหนักสีขาวอันใหญ่โตมโหฬารหลังหนึ่ง
อันหลินเกร็งไปทั้งตัว จิตใจหวาดระแวง ถึงขั้นว่ากำกระบี่พิชิตมารในชั่วอึดใจ
แต่วินาทีต่อมาเขาก็ชะงักงัน เพราะภายในตำหนักมีคนอยู่หลายสิบชีวิต ต่างก็มองรอบตัวด้วยความงุนงง แถมมีพลังปราณยิ่งใหญ่กันทุกผู้ทุกคนด้วย
“อั
