ดวงจันทร์นอกหน้าต่าง ทั้งกลมทั้งใหญ่ รู้สึกว่าตัวเองช่างน่ารัก
เซวียนหยวนเฉิงก็ทำท่าเหมือนได้รับการกระทบกระเทือนเช่นกัน “เจ้าบรรลุระดับกึ่งแปลงจิตข้ายังรับได้ แต่เจ้ากลับบรรลุระดับแปลงจิตเสียแล้ว มัน…มันเร็วเกินไปกระมัง!”
“นั่นสิ ระยะนี้ข้าเพิ่งบรรลุระดับกึ่งแปลงจิตเอง สหายเสี่ยวหลานกลับบรรลุระดับแปลงจิตเสียแล้ว หรือเจ้าจะกระโดดข้ามระดับกึ่งแปลงจิตไปสู่ระดับแปลงจิตเหมือนสหายอันหลิน” ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของซูเฉี่ยนอวิ๋นฉายความอยากรู้อยากเห็นอันแรงกล้า มองสวีเสี่ยวหลานด้วยใบหน้าของเจ้าหนูจำไม
เซวียนหยวนเฉิงได้ฟังก็เหมือนถูกดาบตำหัวใจ
ซูเฉี่ยนอวิ๋นก็บรรลุระดับกึ่งแปลงจิตแล้วหรือ มีแค่เราที่อยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายหรือ
ไม่สิ…ถังซีเหมินก็ระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลายเหมือนกัน…
เซวียนหยวนเฉิงเบนสายตามองถังซีเหมิน พบว่าถังซีเหมินกำลังเหม่อมองดวงจันทร์นอกหน้าต่าง
เซวียนหยวนเฉิง “…”
ไม่! เซวียนหยวนเฉิงหายใจหอบ หรือนายน้อยแห่งสำนักเซียนหมื่นชีวิตอย่างเราจะตกต่ำถึงขั้นต้องแข่งขันกับปลาเค็มอย่างถังซีเหมินแล้วหรือ!
ตอนนี้เซวียนหยวนเฉิงสิ้นหวังจน…
ในตอนนั้นเองอันหลินก็ตอบยิ้มๆ ว่า “สวีเสี่ยวหลานเดินไป
