ี่หลิวอย่าพูดเป็นเล่นไป ในศึกแห่งอิสรภาพนางยังอยู่ในระดับหล่อเลี้ยงวิญญาณขั้นปลาย ตอนนี้เพิ่งผ่านไปเท่าใดเอง จะข้ามขั้นจากกึ่งแปลงจิตไปบรรลุระดับแปลงจิตได้อย่างไร” สวีเสี่ยวหลานยังไม่ทันตอบ ศิษย์พี่ถังซีเหมินก็ส่ายหน้าพลางพูดยิ้มๆ
“นั่นสิ ใช่ว่าทุกคนจะวิปริตเหมือนสหายอันหลิน ท่านคงจะคิดไปเอง” ซูเฉี่ยนอวิ๋นก็เอ่ยด้วยเสียงที่นุ่มนวลเช่นกัน
สวีเสี่ยวหลานได้ฟังก็พยักหน้า “ใช่แล้ว ข้าบรรลุระดับแปลงจิตแล้ว”
“พรืด…” ถังซีเหมินสำลักน้ำชาทันที
หลิวเชียนฮ่วนพยักหน้าอย่างรู้อยู่แล้ว “ข้าว่าแล้วเชียว กลิ่นอายแบบนี้ไม่ผิดแน่…”
ถังซีเหมิน ซูเฉี่ยนอวิ๋นกับเซวียนหยวนเฉิงลืมพูดลืมจากันแล้ว ต่างก็มองสวีเสี่ยวหลานด้วยความตะลึง ราวกับอยากมองอะไรให้ชัดเจน ประหนึ่งว่าต้องยืนยันอะไรบางอย่าง
“ใช่แล้ว ตอนนี้เสี่ยวหลานบรรลุระดับแปลงจิตขั้นต้นแล้ว” อันหลินพยักหน้ายืนยัน โจมตีสหายทุกคนที่อยู่ตรงนี้พร้อมกันทีเดียว ทำลายจินตนาการของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
“ข้านึกว่า…มีแค่อันหลินที่วิปริตเสียอีก ตอนนี้มีสวีเสี่ยวหลานเพิ่มมาอีกคนแล้ว ศิษย์พี่อย่างข้าคนนี้กลับถูกพวกเขาแซงไปเสียแล้ว หึๆ…” ถังซีเหมินเช็ดน้ำชาตรงมุมปากแล้วทอดมอง
