ไหม”
สวีเสี่ยวหลานเขย่าข้อมือที่ขาวราวหิมะ กำไลข้อมือสีแดงเพลิงเปล่งประกายแสงสว่างไสวภายใต้แสงอาทิตย์ “กำไลวิหคชาดมีคุณสมบัติคุ้มกันที่ยิ่งใหญ่อย่างยิ่ง มันเป็นอาวุธดั้งเดิมที่ท ท่านแม่ของข้าใช้ก่อนตาย หลังเจ้าของเสียชีวิต อาวุธดั้งเดิมวิหคชาดจะถูกเพลิงศักดิ์สิทธิ์เรียกขาน ข้ามมิติกลับคืนสู่หอนภาขาว เมื่อข้าได้พบมันอีกครั้งย่อมต้องการให้มันอยู่ข้ างกาย”
อันหลินชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของสวีเสี่ยวหลาน
ถึงว่าสวีเสี่ยวหลานไม่เคยพูดถึงแม่ของตัวเอง ที่แท้ก็ล่วงลับไปแล้ว…
เขาสัมผัสกลิ่นอายบางอย่างได้จากคำพูดของสวีเสี่ยวหลาน กำลังจะอ้าปากพูด
ขณะนั้นเองสวีเสี่ยวหลานก็พูดขึ้นมาอีกครั้งว่า “เราอย่าเพิ่งพูดเรื่องพวกนี้เลย เพราะจำต้องมีความสามารถมากพอถึงจะมีสิทธิ์แตะต้อง”
อันหลินพยักหน้า เขารู้ว่าสวีเสี่ยวหลานไม่อยากให้ตัวเองเข้าไปข้องเกี่ยวกับเรื่องนั้นไวเกินไป
ไม่นานเขาก็กลับมาถึงห้องพัก หยิบคันฉ่องวิหคชาดออกมาอีกครั้ง
คันฉ่องวิหคชาดเป็นอาวุธที่สัตว์เทพวิหค
